Blog Ted van Essen - Ordinaire prikangst
Er is veel discussie over de Mexicaanse griepprik voor werkers in de gezondheidszorg. De argumenten om het niet te doen zijn vaak dezelfde als die van de risicopatiënten zelf: ik krijg nooit griep, de prik werkt niet, je krijgt er juist griep van en de bijwerkingen zijn ernstig. Allemaal onzin en alle evidence staat in de richtlijnen. Die worden genegeerd of dunnetjes aangehaald door dubieuze bronnen op het internet.
Hoe komt dat toch dat dokters en verpleegkundigen zo afkerig zijn van deze richtlijnadviezen? Normaal volgt men de NHG-Standaard redelijk goed, maar als het advies betrekking heeft op zichzelf, dan slaat de twijfel toe. Zou het ordinaire prikangst zijn? Het broodje-aap verhaal over stompe naalden door aanprikken van de vaccinflesjes appelleerde daaraan in elk geval wel.
Drie goede redenen
Er zijn drie goede redenen om zich tegen influenza te vaccineren. Ten eerste verklein je de kans om je patiënt te besmetten. Dat kan gemakkelijk, want je hoeft zelf niet eens erg ziek te zijn en toch besmettelijk. En je patiënt kan wel gevaccineerd en toch niet volledig beschermd zijn, want het vaccin is nu eenmaal niet 100% effectief. Ten tweede zorg je er met vaccineren voor dat je tenminste zelf niet ziek wordt als de rest van de bevolking dat wel is en jouw hulp nodig heeft. Tenslotte overtuig je de patiënt beter als je er kennelijk zelf ook in gelooft: practice what you preach.
Number needed to vaccinate
De ethische afweging tussen het geringe nadeel voor de dokter (een kleine kans op een bijwerking) en de grote winst voor de patiënt, zou de balans moeten laten doorslaan naar het nemen van die griepprik. Het bewijs dat het helpt is in verpleeghuizen geleverd: het number needed to vaccinate is klein: acht werkers vaccineren in Engelse verpleeghuizen bespaarde één sterfgeval (Hayward AC, BMJ 2006;333:1241). Er zijn heel wat minder effectieve preventiemaatregelen die we dagelijks gewoon opvolgen.
- Bekeken (1429)
- Reacties (3)
Reacties (3)
(Advertentie)
