Blog Jim van Steenbergen - Overpeinzing
Twee redenen om de stand van zaken op te maken. Het loopt tegen het einde van het jaar en het loopt tegen het einde van de grieppandemie. Het eerste gebeurt jaarlijks, het tweede zo’n drie keer per eeuw.
Eind april werd de wereld wakker geschud door een nieuw griepvirus dat in Mexico rondwaarde en daar al de nodige slachtoffers had gemaakt. Overal werden draaiboeken uit de kast gehaald en ging men hard aan de slag om zich zo goed mogelijk te beschermen tegen deze nieuwe bedreiging. Alle draaiboeken, alle gedachten, waren gericht op een pandemie van een zeer virulent influenzavirus. Zo ook in Nederland.
Virulentie
Al snel na dat eerste begin werd het aan de meest betrokkenen duidelijk dat het met de virulentie van dit virus wel mee viel, maar dat was moeilijk uit te leggen aan de bevolking. Nu zijn we acht maanden verder, zitten we in het staartje van een milde griepepidemie, zijn miljoenen Nederlanders gevaccineerd en hebben we, in vergelijking met een normaal griepseizoen, nauwelijks sterfgevallen gehad.
Geen grote sterfte
Dat is wellicht de verdienste van alle preventieve inzet, maar misschien ook niet. De epidemie was immers een half jaar eerder op het zuidelijk halfrond en heeft daar, zonder vaccin, ook geen grote sterfte veroorzaakt.
Vroegsignalering
De moderne laboratoriumtechnieken en de uitstekende gegevensverzameling en uitwisseling tussen laboratoria, de prachtige virologische historische gegevensbanken hebben er voor gezorgd dat we al heel snel wisten dat het nieuwe H1N1 een volstrekt nieuwe combinatie van genen was. Dat is vroegsignalering in haar opperste vorm. Zonder deze laboratorium-verworvenheden was de nieuwe pandemie mogelijk geheel aan ons voorbij gegaan. Er waren niet meer griepgevallen, niet meer doden. De griep was wel eerder in het jaar dan andere jaren en trof ook andere patiënten, de 60-plussers bleven gespaard, maar voor deze epidemische vorm zouden we onze schouders hebben opgehaald.
Kruimelwerk
Natuurlijk is elke persoon die overlijdt er één teveel, maar in vergelijking met de schatting dat aan de jaarlijkse griep 800 mensen overlijden, zijn de 46 mensen die overleden zijn aan de gevolgen van Nieuwe Influenza A natuurlijk kruimelwerk.
Wie durft niets te doen?
Hebben we nu teveel toeters en bellen uit de kast gehaald en hadden we gewoon niks hoeven doen? Over deze vraag zullen dure bureaus zich de komende maanden nog wel gaan buigen, maar wat daar ook uit zal komen, ik ben ervan overtuigd dat we gedaan hebben wat we moesten doen. Het is de fuik waar we in lopen, nu we ons op steeds meer zaken steeds beter kunnen voorbereiden: wie durft er nog nee te zeggen? Wie durft te zeggen: Laat de sterfte plaatsvinden, het zijn maar enkele tientallen, laat de IC-opnames plaatsvinden, die paar honderd mensen herstellen wel.
Buitensporige maatregelen
Ik durf dat niet, en ik vermoed dat geen enkele bestuurder of politicus het er op zal wagen, ook niet als hij deskundig advies krijgt dat het allemaal wel mee valt. Het gevolg daarvan is dat de maatregelen mogelijk buitenproportioneel kunnen zijn. Is dat wenselijk?
Jim van Steenbergen
Jim van Steenbergen is het hoofd van de Landelijke Coördinatie Infectieziektebestrijding (LCI) en zodoende verbonden aan het RIVM. Dit najaar schreef hij voor Mednet iedere twee weken een blog over de grieppandemie. Deze blog is de laatste in de serie.
- Bekeken (3367)
- Reacties (11)
Reacties (11)
(Advertentie)
