Blog Janko de Jonge: Het water klotst over de schoenen
Liever heb ik het niet over mijzelf. Toch wil ik een geheim met u delen. Op een maandagmorgen stelt de nieuwe coassistent zich voor. Een jonge ietwat vermoeid uitziende vrouw zet haar eerste stappen in de klinische neurologie. Al na 2 uurtjes zegt ze tegen mij: “de emmer is vol, ik ga maar naar huis”.
Als dokter maak je je dan toch ongerust. Ben je ziek? Nou nee, ik heb het weekeinde een toernooi georganiseerd en daarbij is het zo laat geworden, ik ben gewoon moe! Tja dat denk ik ook wel eens na een nachtdienst. Toch moest ik aan dit voorval terugdenken de afgelopen week. Als voorzitter van de kamer vrij beroep heb ik mij de afgelopen weken ingezet om de standpunten van de Orde over de voorliggende wetswijzigingen naar voren te brengen. Al lange tijd geleden had ik toegezegd om dagvoorzitter te zijn op twee congressen. Hier beleef ik wel veel plezier aan, maar het vergt ook wel enige voorbereiding. Het Rode Hoed symposium viel echter 1 dag voor de landelijke actie. In dezelfde periode veel interviews met kranten, radio en TV. Daarbij worden gemaakte afspraken met de pers lang niet altijd nagekomen! Ondertussen gaat de praktijk door, poli, nachtdienst, weekend dienst. O ja, bijna vergeten, als stafvoorzitter van een groot ziekenhuis zijn er ook veel problemen die of je nu wilt of niet op je bord belanden.
Daarbij is er wel begrip voor de drukke periode, als het werk maar wel gebeurt. Met een modern woord heet dat geloof ik multi-tasking. Vroeger zeiden je collega's dan: "je hebt teveel hooi op je vork genomen" Daarom dacht ik terug aan het voorval met de coassistent. Van mij mocht ze naar huis, dan had ze in ieder geval een periode van 6 weken om bij te slapen. Toch is bij iedereen wel eens de emmer vol. Ik heb maar een grotere emmer gekocht.
- Bekeken (3609)
- Reacties (0)
Reacties (0)
(Advertentie)
