Geplaatst op 24 november 2010 door: Michiel Peereboom | 0 reacties | Reageer

Blog Michiel Peereboom: Humor en de dood

Blog Michiel Peereboom: Humor en de dood

Hoe zie je dat iemand dood is? Soms kan het heel lastig zijn; van die mensen die dagenlang roerloos op de bank zitten en waarbij je, als je niet zou weten dat de Tour de France was begonnen, de lijkschouwer al zou hebben gebeld. Maar in tv-series lijkt het eenvoudig: iemand legt even twee vingers in de hals van het slachtoffer en na amper een seconde staat het voor de dokter vast dat de persoon niet meer te redden is.

Daar schrikt de kijker natuurlijk niet van, die had het aan de aanzwellende, dramatische muziek allang gehoord. Onheil wordt meestal in de eerste minuut aangekondigd doordat de hoofdrolspeler even moet hoesten of dat hij een pistool laat zien. Dan weet je als kijker: die gaat het niet veel langer maken dan het komende anderhalf uur. Maar in werkelijkheid is alles gelukkig veel complexer en bestaat er nog zoiets als verkoudheid. In het echte leven gebruik je niet alleen twee vingers, maar kijk je eerst of er sprake is van enige mate van bewustzijn. Als iemand zijn ogen open heeft, je aankijkt of zelfs aanspreekt, dan bedank je alle aanwezige familie en vrienden voor hun bezoek, haal je de betreffende persoon weer uit de kist en geef je hem iets te drinken.

Als het bewustzijn verlaagd is en de persoon is niet in staat om te reageren, kun je een pijnprikkel toedienen. Als je de pijnprikkel goed uitvoert, dan zul je een reactie zien als de patiënt daartoe in staat is. Die reactie varieert van het openen van de ogen tot het toedienen van een pijnprikkel bij jou. Overigens kun je de persoon ook aanspreken en kijken of hij daarop reageert. Het is misschien zelfs aardiger om dat eerst te doen en daarna pas de pijnprikkel te geven. Als er op de pijnprikkel geen reactie komt, kun je kijken naar de pupillen. Zoals bekend, worden pupillen kleiner als je er met een lampje op schijnt en groter als er geen licht op schijnt, of wanneer er sprake is van seksuele opwinding. De methode van het lampje heeft hier uiteraard de voorkeur.

Men hoort weleens zeggen dat je haar nog even doorgroeit na je dood, maar dat is niet waar. Haar stopt na de dood vrijwel direct met groeien en eventuele waargenomen baardgroei komt waarschijnlijk omdat de huid van het gezicht slinkt. Anders gezegd: als je haar nog groeit, ben je niet dood. Maar om aan de hand van de haargroei te bepalen of iemand nog leeft, kan begrijpelijkerwijs niet worden gezien als de methode die de voorkeur verdient en zeker de jonge zapgeneratie zal snappen dat men in tv-series heeft gekozen voor de snellere methode van de vingers tegen de hals.

Dit is een bewerkte tekst uit Koning van de Kist, een humoristische voorbereiding op het onvermijdelijke die deze week is verschenen bij uitgeverij Nieuw Amsterdam, geschreven door Pieter Jouke en Michiel Peereboom.

 

Reacties (0)




(Advertentie)