De dokter mag geen fouten maken
Fouten zijn menselijk, dat begrijp ik heel goed, maar ik heb het liefst dat deze fouten thuis of eventueel na werktijd met een assistente in de kleedruimte worden gemaakt, en niet in de OK.
Met viltstift had ik groot 'dit is het been!' geschreven. En op het andere been stond: 'WEGWEZEN HIER!' Ik hoefde geen vrienden te maken met de orthopeed die mijn kruisband zou gaan herstellen. Het ging me om het resultaat en ik was behoorlijk zenuwachtig geworden nadat ik bij het preoperatieve gesprek had gezien dat de arts zijn kopje koffie een voetenbadje had gegeven.
De Inspectie voor de Gezondheidszorg wil dat artsen in de toekomst minimaal twintig keer per jaar dezelfde operatie uitvoeren en anders moeten ze die behandeling staken. Dat is een goed begin. Maar als ik zelf onder het mes moet wil ik meer zekerheid. Ik wil niet alleen weten wat de sterftecijfers zijn per ziekenhuis, ik wil per ziekenhuis ook weten wanneer de personeelsfeestjes zijn, welke artsen hun no claim op de autoverzekering zijn kwijtgeraakt, welke chirurgen jonge kinderen hebben die hen de nacht voor mijn operatie uit hun slaap kunnen houden en wanneer die kinderen ziek zijn. Net zoals we van politici weten wat er op hun strafblad staat, moeten de privélevens van artsen volledig worden nageplozen op de kleinste voorbeelden van menselijk falen.
Ik voorzie dan ook een taak weggelegd voor medische detectives die per arts een risicoprofiel vaststellen. Als de chirurg een keer per ongeluk zijn autosleutels in de deur laat zitten, in de supermarkt vergeet om wc-papier mee te nemen of betrapt wordt met sinaasappelsapvlekken op zijn overhemd, heeft dit direct consequenties voor zijn ranking. Fouten zijn menselijk, dat begrijp ik heel goed, en daarom kan een dokter wat mij betreft niet onmenselijk genoeg zijn.
- Bekeken (545)
- Reacties (0)
Reacties (0)
(Advertentie)
