Blog Michiel Peereboom: Rookverbod
Met enige regelmaat vertel ik grappen aan een publiek dat liever naar het café gaat dan naar het theater. Af en toe zijn dit horecagelegenheden waar nog gezellig wordt gerookt. En 'gezellig' is een understatement, want ik heb niet zo veel met roken. Ik ben zelf juist meer iemand van ademhalen en gezond oud worden. Maar goed, ieder zijn ding. Misschien zijn er ook mensen die het juist fijn vinden dat hun kleren en longen twee dagen naar rook stinken. Ik hoop het maar, want anders moeten deze cafés op zoek naar een ander thematische invulling van hun etablissement.
Begrijp me goed, het maakt me niet zo heel veel uit wat mensen in hun vrije tijd doen. Zolang ze die vrije tijd maar niet besteden op een plek waar ik ze kan zien of ruiken. Én dat ze een op maat gemaakte ziektekostenverzekering afsluiten, want naast meeroken heb ik ook een hekel aan meebetalen. Maar ik snap hun dilemma wel. Ik ben zelf ook verslaafd. Ik kijk gemiddeld 10 films per week, dus ik weet hoe lastig het is om niet toe te geven aan iets waar je plezier aan beleefd en dat je leven vult met mooie verhalen en ideeën. Of in het geval van rokers, rook. En ik begrijp ook dat er niet veel mensen zijn die thuis eerst nog even inroken voor ze uitgaan, zodat ze op de avond zelf, hun streven van twee pakjes per dag al hebben gehaald. Helemaal omdat dan niemand hun fantastische houding heeft kunnen zien. Compleet met de idylle van de prairie, het knisperen van het kampvuur en de geur van verbrande koeienstront.
Alleen zijn de gevolgen van roken iets heftiger. Iedereen kent het rijtje wel: longkanker, hart- en vaatziekten en gele vingers. En dan hebben we het nog niet eens over het effect dat je door nicotine ongevoelig wordt voor de wensen van je omgeving. Waar ik tijdens mijn optredens dan weer dankbaar gebruik van maak: wanneer ik na opkomst vraag of iedereen zijn sigaret wil doven, is dit vaak dé grap van de avond en kan de show niet meer stuk. Ik zeg niet dat iedereen ongevoelig wordt, er zijn altijd uitzonderingen. Zo zullen er altijd mannetjes van 90 zijn die kunnen zeggen dat ze hun hele leven hebben gerookt en het toch nog steeds goed kunnen vinden met niet-rokers. Maar zolang de rechtse lobby blijft pleiten voor versoepeling van het rookverbod, zul je mij niet snel iets positiefs horen zeggen over de effecten van roken. Het laatste woord is er in ieder geval nog niet over gesproken. Maar ik ben wel benieuwd wie de langste adem heeft.
- Bekeken (777)
- Reacties (0)
Reacties (0)
(Advertentie)
