Geplaatst op 23 januari 2012 door: Ignace Schretlen | 0 reacties | Reageer

Klacht

Zelden was de Nationale ombudsman zo negatief over een overheidsinstantie als vorige week in TROS Radar over de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ). Samen met dit televisieprogramma opende prof. dr. Alex Brenninkmeijer een meldpunt voor klachten over de IGZ. Bij Pauw & Witteman toonde prof. dr. Gerrit van de Wal, de Inspecteur-Generaal voor de Gezondheidszorg, zich weinig gelukkig met dit initiatief.

Een patiënt die mogelijk het slachtoffer is van een medische misser, kan terecht bij een klachtencommissie en/of de IGZ en/of een tuchtcollege, nog los van andere juridische wegen. De drie opties kennen eigen procedures en doelstellingen. Deze sporen niet altijd met het verwachtingspatroon van de klagende partij, die in eerste instantie vooral gebaat lijkt bij een openhartig gesprek met de aangeklaagde arts. Voor de IGZ en het tuchtcollege weegt immers het ‘algemeen belang’ zwaarder dan het ‘individueel belang’.

Waar wringt bij de IGZ de schoen? Na de komst van de Wet klachtrecht cliënten zorgsector in 1995 zou de IGZ zich richten op structureel disfunctioneren oftewel de ‘zware gevallen’. Toch kan nog altijd iedereen zijn klacht melden op www.igz.nl. In tegenstelling tot de procedures in het tuchtrecht zijn de ‘richtlijnen’ voor de afhandeling van een melding rekbaar: dat frustreert zowel de klager als aangeklaagde hulpverlener. Hierbij komt dat de IGZ twee petten draagt: een inspecteur oefent toezicht uit maar kan ook als opsporingsambtenaar optreden.

Klachtencommissie

De relatie tussen de Inspectie met de klachtencommissies, c.q. de tuchtcolleges is gespannen. Klachtencommissies voelden zich door de inspectie onder druk gezet om vermeend structureel disfunctioneren te melden. De Nationale ombudsman verwijt de IGZ dat onderzoeken maar zelden tot een tuchtrechtelijke klacht leiden. In het verleden was dat echter nauwelijks anders. Hier speelt – om in IGZ-termen te spreken – structureel disfunctioneren van deze organisatie.

Conform de wet beschikt ook de IGZ over een eigen klachtencommissie, die hier echter “klachtadviescommissie” wordt genoemd. Dat doet al het ergste vermoeden: wie een serieuze klacht over de IGZ heeft hoeft hiervan weinig te verwachten. Het is triest maar wel noodzakelijk dat de Nationale ombudsman heeft besloten om samen met de TROS een eigen klaaglijn te beginnen.