Geplaatst op 10 februari 2009 door: Geert A Buijze | 1 reacties | Reageer

Hands off

Hands off

Het Walhalla der geneeskunde: the city of Boston. Met meer dan 30 ziekenhuizen (waarvan ruim de helft academisch is) in een stad kleiner dan Amsterdam, wordt menig record verbroken. Dat maakt de concurrentie tot Big Business. Radio-, televisiespotjes en andere propagandamiddelen zijn niet ongebruikelijk, de afdelingswebsites zeer uitgebreid en de katoenen OK-pakjes met ziekenhuisnaam promineren zelfs in de ijzige wintermaanden op straat.

De Indian Summer (nazomer) 2008 stond voor de aanvang van mijn artsencarrière. Gesteund door het NWO Toptalentprogramma verhuisde ik na mijn bulontvangst naar Boston voor promotieonderzoek naar scafoïdfrakturen in het Massachusetts General Hospital (MGH), geaffilieerd aan Harvard Medical School. Het MGH is een groot en centraal traumaziekenhuis en de naam Harvard opent nog altijd gesloten deuren. Een ideale combinatie voor mijn onderzoek.

Gelukkig is er ter relativering ook een negatief en tevens frustrerend aspect aan het geheel: de 'hands-off patients' status voor Nederlandse artsen. Tenzij het langdurende, tijdrovende en prijzige USMLE artsexamenprogramma wordt voltooid, mogen patiënten buiten primair onderzoek met geen vinger door mij worden aangeraakt.

Tijdens haar Amerikaanse introductietournee, heb ik de Nederlandse ambassadeur in de VS, Renée Jones-Bos, de vraag gesteld of zij hier verandering in zou kunnen brengen. Daarop antwoordde ze dat ze daarvoor vermoedelijk meer tijd dan haar ambtstermijn van 4 jaar voor nodig zou hebben. Ook al lijkt het me geheel geen prioriteit in deze tijden, toch zou ik hare excellentie willen verzoeken om verbeteringsmogelijkheden te zoeken voor deze  hands-off- status. De Canadese MD's worden hier namelijk wel erkend en ik geloof niet dat ons medisch curriculum onderdoet voor het Canadese. Daarom mijn oproep aan mevrouw Jones-Bos:

Uwe excellentie,
 
De Verenigde Staten hebben de medische wereld veel klinische expertise te bieden. Graag sta ik daarom, samen met vele andere medici, tot uw beschikking om het erkenningproces van Nederlandse artsen in de VS, vlot te trekken. Voorlopig heb ik genoeg tijd u daarbij een handje te helpen, want het einde van mijn (klinisch non-educatieve) hands-off ambtstermijn, is nog lang niet in zicht.

Reacties (1)


  • Anonym

    13/02/2009

    #1.  Het is toch te gek voor woorden...

    ...dat een afgestudeerde Nederlandse arts die werkt aan een promotieonderzoek in een gerenomeerd Amerikaans ziekenhuis nog geen patiƫnt mag aanraken, terwijl een afgestudeerde Canadese arts dat wel mag.



    Wie kan mij hier opheldering over geven?

    Komen deze verschillen ook bij andere nationaliteiten voor?



(Advertentie)