Psychologische Orthopedie?!
Het kent helaas weinig populariteit in de ruigere specialismen als de orthopedie en traumatologie, toch speelt de psyche een grote rol in zowel de oorzaak van klachten als de behandelingsuitkomst. Het onbegrip van psychologie in de orthopedie is wellicht voor een goot deel te wijden aan het gebrek aan kennis van ons brein, maar belangrijker nog aan het gebrek het te willen begrijpen. Het cliché negatieve beeld van de ouderwetse botte orthopedisch chirurg: zwijgzaam starend naar de rontgenfoto’s terwijl de patiënt zijn verhaal doet en hem onderbreekt met de mededeling: “we gaan u opereren!”. Die tijd lijkt voorgoed voorbij. Het medisch curriculum beslaat in toenemende mate onderwerpen als arts-patiëntrelaties, patiëntgerichtheid, en communicatietechnieken. Toch wijst recent onderzoek erop dat de patiënt nog niet goed genoeg begrepen wordt.
Keer op keer wordt het op onze orthopedieafdeling in Boston bewezen: psychologische factoren zijn bepalend voor de uitkomst van ingrepen. De Amerikaanse orthopedisch chirurg Dr. David Ring is gepromoveerd op het onderwerp “Psychologische aspecten van pijn” aan de Universiteit van Amsterdam. Hij werkt nauw samen met psycholoog Dr. Ana-Maria Vranceanu en leidt diverse onderzoeken naar de rol van de psyche in de orthopedie. Waarom is er toch zo’n groot verschil tussen subjectieve lichamelijke beperking en objectieve invaliditeit?
De resultaten zijn treffend: In de beoordeling van het eigen functioneren en gezondheid na een ingreep blijkt dat invaliditeit relatief maar een geringe rol speelt. Pijn is de belangrijkste factor en ook psychologische factoren blijken van groot belang. Verder zijn er sterke verhoudingen tussen depressie, pijn, ontevredenheid en een matige uitkomst na een ingreep. Hoe hoger en onrelealistischer de verwachtingen van de patiënt, hoe groter de ontevredenheid en hoe slechter de uitkomst. Ook blijkt dat Nederlanders bij dezelfde mate van invaliditeit hun eigen functioneren en gezondheid veel hoger beoordelen dan Amerikanen, waarvoor hulde!
Een gulden regel lijkt te zijn: hoe aspecifieker de klacht, hoe groter de rol van psychologische factoren en pure psychosomatiek. David Ring verwijst daarom een groot deel van zijn patiënten met aspecifieke klachten door naar psycholoog Vranceanu en het resultaat spreekt tot verbazing. Waarom zouden we opereren als dezelfde klachten eenvoudig verholpen kunnen worden met gesprekken? Tijd voor een nieuw specialisme psychologische orthopedie? Nee, we zullen er alleen als medici meer voor open moeten staan!
- Bekeken (33427)
- Reacties (0)
Reacties (0)
(Advertentie)
