Geplaatst op 31 maart 2009 door: Geert A Buijze | 0 reacties | Reageer

Obesitas: Large and in charge!

Obesitas: Large and in charge!

Overgewicht vormt in omvang een toenemend maatschappelijk probleem. Daar zijn we ons in Nederland sterk van bewust.  Maar ter relativering: het kan echt veel en veel erger. Amerika, voert de BMI-ranglijst van de geïndustrialiseerde landen aan. Bijna tweederde van de bevolking heeft overgewicht. En zijn ze in staat om gedurende deze economische crisis alsnog hun nationale BMI-gemiddelde op te krikken? Yes they can!

In Amerika heeft obesitas in omvang een drastische toename gekend gedurende de afgelopen decennia. De prevalentie van ernstige obesitas is tussen 1986 en 2000 verviervoudigd en deze stijgende lijn zet door. Obesitas-gerelateerde medische kosten stijgen evenredig en deze kosten zijn de grens van honderd miljard dollar inmiddels al lang gepasseerd.

Dat overgewicht een maatschappelijk cultuur-gerelateerd probleem is, mag duidelijk zijn. De overheid en haar gezondheidsinstituten kunnen miljoenen investeren in preventie en voorlichtingscampagnes, maar de Amerikaanse eetcultuur verander je niet zomaar. Hier ligt mijn inziens de kern van het probleem; een probleem wat wij in Nederland gelukkig lang niet zo sterk hebben en wat naar alle waarschijnlijkheid ook nooit zo groot zal worden mits we als Nederlanders onszelf blijven.

In tegenstelling tot Europa, gaat kwantiteit in Amerika veelal boven kwaliteit. Eten heeft hierdoor een andere dimensie, welke gepaard gaat met veel onbegrijpelijke associaties. Zo wordt het veel eten geassocieerd met presteren en trots. Van bijna ieder denkbaar product, hoe schaars en bijzonder ook, bestaat er wel een keten die de “all you can eat”-variant ervan aanbiedt. Het woordje “can” (en niet “would like to”) ofterwijl de eetprestatiefactor is nou juist waar het om gaat. Fastfoodreclames worden massaal op televisie uitgezonden en weten te overtuigen door nog mooiere en totaal absurde associaties te schetsen zoals liefde, vriendschap en gezelligheid. Prachtige vrouwen worden verliefd op mannen die schattige miniburgers eten en met een vetdruipende lasagne kun je zo een date te regelen. Het is dan ook niet gek dat er een vorm van trots heerst bij een groot deel van de obese populatie en de voorbeelden hiervan zijn eindeloos: Het zwaarste kind van de klas is het coolst en Fat Joe heeft de beste keuken. Ze grappen: we zijn niet dik, we zijn large, large and in charge!

Kortom, zolang Amerikanen hun sociale eetcultuur niet weten te veranderen, blijven ze achter de feiten aan lopen met alle gevolgen van dien. Laten wij hier nu eens geen voorbeeld aan nemen.

Reacties (0)




(Advertentie)