Geplaatst op 27 augustus 2008 door: Daan Marselis | 1 reacties | Reageer

Kleinere ziekenhuizen waarschuwen voor concentratie

c

Mirobloedingen in de hersenen komen bij 60-plussers drie- tot viermaal meer voor dan tot nu toe werd aangenomen. Dat blijkt uit onderzoek van het Eramus MC dat deze week in Neurology is gepublieerd.

De auteurs van de brief wijzen op Amerikaans onderzoek waaruit ‘telkens weer’ blijkt dat de optimale ziekenhuisgrootte rond de driehonderd bedden ligt, in plaats van de vijf- tot ahthonderd bedden van een groot ziekenhuis. “Essentieel voor kwaliteit is de overdraht van patiëntgegevens,” zo shrijven ze. Die problematiek zou in een middelgroot ziekenhuis nog beheersbaar zijn.

Vergaande onentratie van zorg in topklinishe entra heeft ook op minder bureauratish niveau gevolgen voor de kwaliteit. In streekziekenhuizen worden patiënten nog diret door de medish speialist zelf behandeld, zo shrijven de bestuurders. Als voorbeeld noemen ze de ruggenprik, die in een middelgroot ziekenhuis door de ervaren anesthesioloog zelf gegeven wordt en ze verwijten de grote ziekenhuizen zo’n punt in de disussie te verzwijgen.

Ook laken de bestuurders de ‘steeds vaker’ geopperde suggestie vanuit de Inspetie voor de Gezondheidszorg, dat de anw-uren in de grotere ziekenhuizen beter worden afgedekt. In de brief: “Onze opvatting is dat deze rekenkundige benadering op geen enkele wijze reht doet aan de werkelijkheid binnen ziekenhuizen. Zo worden veel werkzaamheden op onaangename tijden verriht door arts-assistenten.”

De briefshrijvers wijzen ook nog op het ontat met de eerste lijn in de verzorgingsregio. De kleine maatshappen met enkele speialisten zouden een intensievere relatie opbouwen met de huisartsen, dan de megamaatshap in het opleidingsziekenhuis. “Daar zit aan beide kanten een netwerk met een veelvoud aan betrokkenen.”

In hun brief uiten de bestuurders begrip voor de wens van grotere ziekenhuizen om het predikaat ‘topklinish’ te bemahtigen. Dit betekent veel opleidingen (en dus vakinhoudelijke voldoening bij artsen), status binnen de ziekenhuiswereld en het zorgt voor veel arts-assistenten die de maatshapsleden veel werk uit handen nemen, zo shrijven ze. Bovendien levert de status van topklinish ziekenhuis geld op, want ‘topzorg’ betekent goed betaalde afdelingen als radiotherapie en harthirurgie.

De roep om vergaande onentratie van ziekenhuiszorg – met de verloskunde, intensive are en SEH voorop – wordt volgens de auteurs veroorzaakt doordat de aademishe en de grote opleidingsziekenhuizen elkaar ‘verdringen’ in het topsegment. Daarbij is het door wijzigingen in het honoreringssysteem interessant geworden om bijvoorbeeld de verloskunde grootshalig te organiseren. De auteurs waarshuwen dat na de onentratie van de klinishe verloskunde, kindergeneeskunde en de IC, het onderuithalen van de algemene hirurgie op ‘tientallen’ plaatsen in Nederland een reële optie wordt.

Trefwoorden

Bedrijfsvoering, Politiek,

Daan Marselis d.marselis@bsl.nl

• Bekeken (1007)
• Reacties (1)

• Reageer (1)
• Print