Geplaatst op 12 december 2008 door: Daan Marselis | 0 reacties | Reageer

'Een AMK-melding moet vlees op de botten hebben'

"Een melding bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) moet wel wat vlees op de botten hebben", stelde KNMG-jurist Robinette de Roode vrijdag 12 december tijdens het NHG-congres in congresgebouw De Doelen in Rotterdam.

Om artsen te stimuleren alert te zijn op kindermishandeling en ze houvast te bieden als ze een vermoeden van kindermishandeling hebben, presenteerde de artsenfederatie eerder dit jaar de Meldcode Kindermishandeling. Tijdens de bijeenkomst in Rotterdam legden De Roode en AMK-vertrouwensarts Joke Meulmeester uit hoe huisartsen via het 'Stappenplan (vermoedens van) Kindermishandeling'  te werk moeten gaan.

Dat stappenplan kent vijf punten, waarvan er twee facultatief zijn. Het plan begint met een nader onderzoek naar het hele gezin. Vervolgens moeten artsen advies vragen bij het AMK of bij een collega. Dan raadt de KNMG hen aan om een gesprek aan te gaan met de ouders en daarna mogen zij contact leggen met andere professionals, medische maar ook bijvoorbeeld met onderwijzers. Blijft het vermoeden van mishandeling bestaan, dan moeten artsen kiezen: óf ze melden hun vermoeden bij het AMK óf ze beslissen de zaak nog even aan te zien.

Het adviesgesprek met het AMK kan anoniem gebeuren. Meulmeester: "Het gaat dan vooral om de vraag hoe reëel uw vermoeden is en wat u kunt doen om het verder te onderzoeken. Ook kunnen wij u helpen bij het bespreekbaar maken met de ouders." Volgens Meulmeester zien artsen vaak zo op tegen het gesprek met de ouders, dat ze een anonieme AMK-melding willen doen. In principe worden anonieme meldingen door het AMK echter niet geaccepteerd, tenzij de veiligheid van het kind of de arts door de melding in gevaar kan komen.

De Roode stelt dat artsen die hun vermoeden met de ouders willen bespreken niet zeker hoeven te weten of het kind mishandeld wordt. Ze raadt de aanwezige huisartsen aan om tijdens het gesprek zo concreet mogelijk te zijn: "Leg uit waarom je je zorgen maakt." Willen artsen met derden overleggen, dan delen zij dat het liefst aan de ouders mee. Toestemming voor overleg met bijvoorbeeld een onderwijzer is echter niet nodig, stelt De Roode. "Dat is een heikel punt in verband met het beroepsgeheim, maar de KNMG vindt dat dit overleg in het belang van het kind moet kunnen."

Geen verlengstuk van justitie

Meulmeester vertelt dat artsen ook wel eens door de politie worden gebeld om te getuigen. "Dat heet: de arts als informant”, aldus de Roode. "Realiseert u zich dat getuigen bij de politie zeker geen gebruikelijke stap is. Wij zien artsen niet als een verlengstuk van justitie en adviseren u daarom niet op het verzoek van de politie in te gaan. Tenzij u denkt dat het kind bij ingrijpen is gediend." Wel mogen artsen de politie bellen als er een levensbedreigende situatie bestaat, zegt ze. Aangifte doen is echter uit den boze. "Dat moet u overlaten aan instanties als het AMK of Bureau Jeugdzorg."

Trefwoorden

Kindergeneeskunde, Huisartsgeneeskunde, Kindermishandeling

Daan Marselis d.marselis@bsl.nl

• Bekeken (2696)
• Reacties (0)

• Reageer (0)
• Print