Finerenon vertraagt achteruitgang nierfunctie en vermindert cardiovasculair risico bij niet-diabetische CNS

Finerenon vertraagde de achteruitgang van de nierfunctie aanzienlijk én verminderde het risico op cardiovasculaire complicaties bij volwassenen met niet-diabetische §chronische nierschade, volgens de laatste resultaten van het FIND-CKD-onderzoek. Deze bevindingen werden in de tweede Late breaking clinical trials-sessie gepresenteerd door Hiddo Heerspink (UMCG) en diezelfde dag gepubliceerd in het New England Journal of Medicine.^1,2

De niet-steroïde mineralocorticoïdreceptorantagonist finerenon verbetert nier- en cardiovasculaire uitkomsten bij mensen met diabetes mellitus type 2 en chronische nierschade (CNS). Het fase III FIND-CKD-onderzoek had tot doel om uit te zoeken of finerenon het risico op deze uitkomsten óók verlaagt bij mensen met CNS zonder diabetes. De 1.584 FIND-CKD-deelnemers hadden niet-diabetische CNS (eGFR 25 tot < 90 ml/min/1,73 m², urinaire albumine-creatinineratio 200 tot ≤ 3500 mg/g). Ze werden gerandomiseerd naar finerenon (10 of 20 mg/dag, afhankelijk van eGFR) of een placebo, naast een maximaal verdraagbare behandeling met RAS-remmers.

Tot maand 32 was de gemiddelde jaarlijkse eGFR-verandering -3,34 (95%-BI -3,60 – -3,09) met finerenon en -4,03 (95%-BI -4,29-13,76) met de placebo, resulterend in een 0,69 (95%-BI 0,32-1,05) langzamere jaarlijkse eGFR-daling met finerenon dan met een placebo (p = 0,0003). Daarnaast verminderde finerenon het risico op de secundaire, samengestelde uitkomst (een aanhoudende eGFR-afname van ≥ 57%, nierfalen, ziekenhuisopname wegens hartfalen of cardiovasculaire sterfte) significant met 23% vergeleken met de placebo (HR 0,77; 95%-BI 0,60-0,99; p = 0,043). Verder werd finerenon goed verdragen; het percentage deelnemers met bijwerkingen was 68,5% met finerenon en 65,5% met de placebo. Hyperkaliëmiegerelateerde bijwerkingen kwamen iets vaker voor met finerenon (17,0 versus 13,4%), maar leidden slechts in enkele gevallen tot stopzetting van de behandeling of ziekenhuisopname. Acute nierinsufficiëntie trad in beide groepen in vergelijkbare mate op (2,9 versus 3,3%). Heerspink concludeerde dat deze resultaten een brede toepasbaarheid in deze patiëntenpopulatie ondersteunen.

Bronnen:

1. Heerspink HJL, Tuttle KR, Perkovic V, et al. Finerenone in patients with chronic kidney disease. ERA Congress 2026, late breaking clinical trial, abstract #187.
2. Heerspink HJL, Neuen BL, Agarwal R, et al. Finerenone in persons with chronic kidney disease without diabetes. N Eng J Med. 2026, online ahead of print.