Geplaatst op 14 september 2018 door: Mednet Redactie | 0 reacties |

Niet de behandelopties bij psoriasis, maar de toegang is het probleem

Niet de behandelopties bij psoriasis, maar de toegang is het probleem

Er zijn veel behandelopties voor psoriasis. En: met een hoge effectiviteit en veiligheid. Het grootste probleem is niet het ontbreken van nieuwe middelen, maar het feit dat te veel patiënten nog te vaak geen goede toegang hebben tot deze medicijnen.

 

Pittige cijfers

Met de cijfers die hoogleraar Dermatologie Antonio Costanzo van de Humanitas Universiteit van Milaan donderdagochtend om 8.00 uur presenteert, is iedereen meteen goed wakker. Want die zijn even schrikken. “Uit een Duitse multicenter cross-sectionele studie blijkt dat 77% van alle patiënten en 55% van de patiënten met een PASI (Psoriasis Area and Severity Index) van >20 nog nooit een systemische therapie heeft ondergaan. De meerderheid van de patiënten met gemiddelde en ernstige psoriasis ontvangt geen adequate behandeling. “Zij krijgen topicale therapie of zelfs helemaal geen therapie. Slechts 6% van de patiënten krijgt een behandeling met biologicals.”

Andere uitkomstmaten

Veel nationale richtlijnen adviseren een behandeldoel van PASI 75. Maar met ruim tien biologicals en meer middelen onderweg gaan de effectiviteitscijfers omhoog. Zo laten de ERASURE en FIXTURE-studies zien dat 80% van de patiënten een PASI van 90 haalt met secukinumab 300 mg tegenover placebo (Langley, 2014). Costanzo: “Spaanse collega’s (Puig, 2015) adviseren om van een PASI van 90 uit te gaan en er gaan ook steeds meer stemmen op om naar de absolute PASI te kijken. Objectieve maten zijn alleen klinisch relevant als ze correleren met significante verbeteringen in de kwaliteit van leven die de patiënt ervaart.”

Moeilijke plekken

Daarmee snijdt Costanzo meteen het probleem aan: middelen als acitretine, methotrexaat en cyclosporine die nu worden voorgeschreven, geven zowel arts als patiënt zorgen op het gebied van bijwerkingen en veiligheid. “Zo wordt methotrexaat in het Verenigd Koninkrijk als veilig beschouwd, maar in Spanje, Italië en Canada zijn daar sterke twijfels over.” Andersom kan ook: “De PDE4-remmer apremilast komt uit onderzoek niet erg efficiënt bij klinisch patiëntenonderzoek (oraal 30 mg, 2 keer per dag) tegenover placebo. Maar in de kliniek zien we juist dat het werkt op moeilijk te behandelen plekken, zoals de hoofdhuid, nagels en dactilytis op de tenen.”

IL-remmers

Met nieuwe middelen als tnf-alfaremmers, IL-12/23-remmers, IL-17 remmers en IL-23 remmers zijn PASI van 90 en zelfs 100 te behalen. Als voorbeeld noemt Costanzo brodalumab, dat zich bindt aan de IL-17 receptor en daarmee meerdere pro-inflammatoire cytokines blokkeert. “Behalve dat het effectief is, werkt het ook snel”, is de ervaring van Costanzo. “De patiënt die ik studieverband heb behandeld, belde mij na één week al op dat de plekken op zijn genitaliën waren verdwenen.” Dat geldt ook voor IL-23 remmers als tidrakizumab en risankizumab. “Uit fase 2 en 3 trials komt naar voren dat patiënten een PASI van 90 en 100 halen na drie injecties. Wat verder opvalt dat bij meer dan 50 procent van de patiënten dat effect aanhoudt tot na 48 weken. Een zeer lange remissie.”

Betere toegankelijkheid

Nieuwe, positieve en veelbelovende ontwikkelingen genoeg dus, concludeert Antonio Costanzo. “Waar het aan ontbreekt, zijn goede richtlijnen voor gepersonaliseerd gebruik en het omgaan met de comorbiditeit bij het hoge risico op IBD bij de biologicals. Het grootste probleem is dat veel patiënten die baat zouden hebben bij actieve therapie, die nu niet krijgen. Mijn advies is dan ook om de focus de komende jaren te leggen op goede toegankelijkheid tot effectieve behandelingen.”

Costanzo, A. Psoriasis treatment options in 2018, EADV 2018.

Reacties (0)




(Advertentie)