Geplaatst op 12 november 2018 door: Mednet Redactie | 0 reacties |

Resistentiemechanismen na eerstelijns osimertinib in kaart gebracht

Resistentiemechanismen na eerstelijns osimertinib in kaart gebracht

NSCLC-patiënten die resistentie ontwikkelden tegen behandeling met osimertinib, blijken relatief vaak MET-amplificaties en secundaire EGFR-mutaties te hebben. Dat toont onderzoek van deelnemers aan de FLAURA-studie met behulp van liquid biopsies en next generation sequencing.

De fase III FLAURA-studie liet zien dat eerstelijnsbehandeling met osimertinib gepaard ging met een substantieel voordeel wat betreft progressievrije overleving ten opzichte van erlotinib of gefitinib.1 Onderzoekers van de FLAURA-studie zochten uit welke mechanismen verantwoordelijk waren voor het optreden van resistentie tegen behandeling met osimertinib.2 Data hierover zijn tot nog toe vooral afkomstig uit studies met tweedelijns osimertinib, vertelden de onderzoekers. Voor de studie werden plasmamonsters gebruikt die waren afgenomen op het moment van diagnose en van progressie of het moment van het stoppen met de behandeling.

Analyse van 113 patiënten (41%) van de groep behandeld met osimertinib toonde dat het meest voorkomende resistentiemechanisme een MET-amplificatie was (15%). Daarnaast kwam de EGFR C797S-mutatie frequent voor (7%). Andere EGFR-mutaties werden gezien bij 3 patiënten (1%). Ook kwamen PI3KCA-mutaties (7%), BRAFV600E-mutaties (3%) en KRAS-mutaties voor (3%). Andere resistentiemechanismen die optraden, waren HER2-amplificaties of -mutaties (2% en 1%), ALK-fusies (1%) en veranderingen in de genen voor de regulering van de celcyclus (in totaal bij 10%). Bij 14% van de patiënten was sprake van meer dan 1 resistentiemechanisme. Bij patiënten in de controle-arm met erlotinib en gefitinib was de meest voorkomende mutatie de T790M-mutatie (47%), gevolgd door MET-amplificaties (4%) en HER2-amplificaties (2%).
De onderzoekers benadrukken dat onderzoek op basis van liquid biopsies mogelijk niet alle opgetreden resistentiemechanismen ontdekt. Hoewel de resultaten meer duidelijkheid hebben gegeven over resistentie tegen osimertinib, is volgens hen onderzoek op basis van tumormateriaal noodzakelijk.

Referentie
1. Soria JC, Ohe Y, Vansteenkiste J, et al. Osimertinib in untreated EGFR-mutated advanced non-small-cell lung cancer. N Engl J Med. 2018;378(2):113-125.
2. Ramalingam SS, Cheng Y, Zhou C, et al. Mechanisms of acquired resistance to first-line osimertinib: preliminary data from the phase III FLAURA study. ESMO 2018, abstract LBA50.

Reacties (0)




(Advertentie)