Geplaatst op 13 november 2018 door: Mednet Redactie | 0 reacties |

Transnasale koeling na hartstilstand buiten het ziekenhuis

Transnasale koeling na hartstilstand buiten het ziekenhuis

Transnasale evaporatieve koeling van patiënten die buiten het ziekenhuis een hartstilstand krijgen, blijkt een hemodynamisch veilige interventie te zijn, waarbij het significant korter duurt totdat de streeftemperatuur is bereikt, in vergelijking met het beleid waarbij pas in het ziekenhuis wordt begonnen met koelen. De neurologische uitkomsten waren niet significant verschillend in het totale cohort, maar mogelijk wel bij patiënten met ventrikelfibrilleren.

Behandeling met hypothermie bij patiënten met een hartstilstand beschermt de hersenen. Dierexperimenteel onderzoek toont: ‘hoe eerder, hoe beter’. De meeste studies zijn gebaseerd op de uitvoering van hypothermie in het ziekenhuis. Het koelen voorafgaand aan de opname door middel van koele vloeistoffen is hemodynamisch gezien niet veilig.

Transnasale evaporatieve koeling heeft enkele (potentiële) voordelen:

  •    primaire koeling van de hersenen;
  •    makkelijk in gebruik en snel te starten;
  •    niet invasief;
  •    continue koeling; en
  •    geen volumeload.

Voor vs. tijdens de opname

In de ‘Pre-Hospital Resuscitation Intra-Arrest Cooling Effectiveness Survival Study’ (PRINCESS) is geïnventariseerd wat de invloed van vroegtijdige transnasale evaporatieve koeling op de neurologische uitkomsten is bij patiënten die buiten het ziekenhuis een hartstilstand hebben doorgemaakt. Het resultaat van die koeling werd vergeleken met koeling in het ziekenhuis. Deze interventies werden toegepast bij 677 patiënten uit zeven Europese landen: Zweden, Duitsland, Verenigd Koninkrijk, België, Frankrijk, Spanje en Tsjechië.

Beide interventies langs de meetlat

Per Nordberg (Stockholm, Zweden) presenteerde de uitkomsten. Het primaire eindpunt, de overleving met een cerebral performance category (CPC) score van 1-2 op dag 90, was niet significant verschillend tussen de twee groepen (tabel 1). De CPC-score is een neurologische uitkomstmaat die in zekere mate gerelateerd is aan de kwaliteit van leven en functionele status van de patiënt.

Tabel 1. CPC-score van 1-2 op dag 90, het primaire eindpunt, in de twee groepen.

Groepen

Interventiegroep

Controlegroep

Absolute verschil

Relatieve verschil

P-waarden

Alle patiënten

16,6%

13,5%

3,1%

23%

0,26

Patiënten met ventrikelfibrilleren

34,8%

25,9%

8,9%

25%

0,11

Enige evidence

Deze trial biedt volgens Christopher Granger (Durham, VS), die een commentaar gaf over deze studie, enige evidence voor het nut van het vroegtijdige koelen van patiënten die kort geleden een hartstilstand hadden. Er is naar zijn mening verder onderzoek nodig voordat een wijdverbreide aanpassing van de huidige praktijkvoering gerechtvaardigd is.


Bronnen:
1. Nordberg P. Pre-hospital resuscitation intra-arrest cooling effectiveness survival study - The Princess Trial. AHA 2018, abstract 18598.

Reacties (0)




(Advertentie)