Geplaatst op 11 juni 2019 door: Mednet Redactie | 0 reacties |

Verrassende verschillen in bètacelfunctie bij jongeren en volwassenen

Verrassende verschillen in bètacelfunctie bij jongeren en volwassenen

Krijgen volwassenen met verminderde glucosetolerantie of een recente diagnose diabetes type 2 een behandeling, dan verbetert hun bètacelfunctie. Maar dit effect houdt niet aan wanneer de behandeling wordt stopgezet. Bij jongeren treedt er bij behandeling zelfs verslechtering op van hun bètacelfunctie. Deze opmerkelijke verschillen tussen de uitkomst van twee Restoring Insulin Secretion (RISE) studies werden toegelicht op de ADA.

Gezien de cruciale rol van bètacellen, cellen die insuline opslaan en vrijgeven in het lichaam, focust wetenschappelijk onderzoek zich steeds meer op de preventie van het verlies van insulineafgifte bij mensen met een hoog risico op DM2 of in vroege fases van de ziekte, om de complicaties op lange termijn te verminderen.

Vier behandelarmen

In de gecontroleerde, gerandomiseerde RISE Adult Medication Study kregen 267 volwassenen met verminderde glucosetolerantie (n = 197; 74%) of een recente DM2-diagnose (n = 70; 26%) een van de volgende vier behandelingen: 1) 12 maanden met metformine alleen, 2) 3 maanden met insulineglargine met daarna 9 maanden metformine, 3) 12 maanden liraglutide gecombineerd met metformine of 4) 12 maanden placebo.

Geen duurzaam effect

Alle drie de actieve behandelkuren lieten reducties zien in gewicht en verbeteringen in HbA1c in vergelijking tot placebo. De grootste verbetering trad op bij de groep die liraglutide met metformine kreeg. Maar na drie maanden was er bij geen enkele groep een duurzaam effect. Dat betekent dat de behandeling langdurig moet doorgaan om verlies van bètacelfunctie te voorkomen.

Verslechtering

Het RISE Consortium deed niet alleen onderzoek bij volwassenen, maar ook bij jongeren tussen de 10 en 19 jaar. De RISE Pediatric Medication Study werd uitgevoerd van 2013 tot 2016 en onderzocht 91 jongeren tussen de 10 en 19 jaar met IGT (60%) of DM2 korter dan 6 maanden. Zij kregen een behandeling met 3 maanden insuline-glargine en daarna 9 maanden metformine, of 12 maanden alleen metformine. Opmerkelijk was dat, in tegenstelling tot de volwassenengroep, bij hen de bètacelfunctie juist verslechterde. Dit effect trad op in beide behandelarmen.

Beide studies zijn dit weekend gepubliceerd in Diabetes.

Bronnen:
-The RISE Consortium. Lack of durable improvements in β-cell function following withdrawal of pharmacological interventions in adults with impaired glucose tolerance or recently diagnosed type 2 diabetes. ADA 2019., https://doi.org/10.2337/dc19-0556.
-The RISE Consortium. Effects of treatment of impaired glucose tolerance or recently diagnosed type 2 diabetes with metformin alone or in combination with insulin glargine on β-cell function: Comparison of responses in youth and adults. ADA 2019., https://doi.org/10.2337/db19-0299.

Reacties (0)




(Advertentie)