De combinatie van de HIF-2α-remmer belzutifan en de VEGFR-tyrosinekinaseremmer lenvatinib als tweedelijnsbehandeling voor gevorderd niercelcarcinoom leidt tot betere uitkomsten dan cabozantinib in de tweede lijn. Dat blijkt uit de fase III-studie LITESPARK-011.1
LITESPARK-011 is een open-labelonderzoek bij patiënten met irresectabel, lokaal gevorderd of gemetastaseerd heldercellig niercelcarcinoom. De deelnemers hadden maximaal 2 eerdere behandellijnen ondergaan en vertoonden ziekteprogressie tijdens of na eerstelijns- of tweedelijnsbehandeling met een anti-PD-(L)1-therapie, of binnen 6 maanden na de laatste dosis adjuvante anti-PD-(L)1-therapie. Ze werden gerandomiseerd naar behandeling met belzutifan plus lenvatinib (n = 371) of cabozantinib (n = 376).
Het onderzoek had twee primaire eindpunten: progressievrije overleving (PFS) en totale overleving (OS). Het onderzoek werd als positief beschouwd indien ten minste 1 van beide eindpunten werd behaald. Tijdens ASCO GU werden de resultaten van de tweede tussentijdse analyse gepresenteerd.
De combinatiebehandeling resulteerde in een significant langere mediane PFS: 14,8 maanden versus 10,7 maanden voor cabozantinib (HR 0,70; p < 0,001). Ook het objectieve responspercentage (ORR) was hoger (52,6% versus 40,2%). De mediane duur van de respons (DOR) was bijna verdubbeld (23,0 maanden versus 12,3 maanden). Bovendien behield bijna 50% van de patiënten na 24 maanden een respons, vergeleken met 25,5% in de cabozantinib-groep. De eerste analyse van de OS liet een niet-significant verschil zien: 34,9 maanden versus 27,6 maanden (HR 0,85; p = 0,061).
Het veiligheidsprofiel van beide behandelingen was grotendeels vergelijkbaar. Bijwerkingen van graad ≥ 3 traden op bij respectievelijk 84,1% en 82,7% van de patiënten. Ook stopte een vergelijkbaar percentage patiënten met de behandeling vanwege bijwerkingen (11,1% versus 11,3%). Ernstige behandelingsgerelateerde bijwerkingen kwamen echter vaker voor bij de combinatiebehandeling (26,5% versus 17,0%).
De resultaten suggereren dat belzutifan plus lenvatinib een potentiële nieuwe behandeloptie kan zijn voor patiënten met ziekteprogressie na PD-1/PD-L1-inhibitie.
Bron: