T-DXd beter dan T-DM1 bij vroegstadium HER2+ mammacarcinoom met restziekte na neoadjuvante therapie

De standaardbehandeling voor patiënten met vroegstadium, hoogrisico HER2+ mammacarcinoom die na neoadjuvante behandeling geen complete remissie hebben, is momenteel adjuvant T-DM1 (trastuzumab-emtansine). Maar nu blijkt dat trastuzumab-deruxtecan significante klinische voordelen oplevert ten opzichte van T-DM1, is er in potentie een nieuwe standaardbehandeling, aldus onderzoekers van de gerandomiseerde, open-label fase III DESTINY-BREAST05-studie.¹

De studie includeerde 1635 patiënten met invasief, vroegstadium, HER2+ mammacarcinoom met restziekte na neoadjuvante chemotherapie en anti-HER2-therapie. Alle patiënten vielen in de hoogrisicocategorie, die werd gedefinieerd als inoperabel vroegstadium mammacarcinoom (T4, N0-3, M0 of T1-3, N2-3, M0 vóór neoadjuvante therapie) of operabel mammacarcinoom (T1-3, N0-1, M0) met positieve lymfeklieren na neoadjuvante therapie (ypN1-3). Zij werden gerandomiseerd tussen T-DXd (n = 818) en T-DM1 (n = 817).

T-DXd leidde tot een significant lager risico op invasieve ziekte of overlijden. De invasieve-ziektevrije overleving (iDFS) was na 3 jaar 92,4% in de T-DXd-groep versus 83,7% in de T-DM1-groep (HR 0,47; p < 0,0001). Daarmee was het primaire eindpunt van de studie positief. In alle onderzochte subgroepen was er een voordeel van T-DXd. Ook de 3-jaars ziektevrije overleving (DFS) was in het voordeel van T-DXd, met respectievelijk 92,3% versus 83,5% (HR 0,47). Andere eindpunten waren de 3-jaars afstandsmetastasevrije overleving (93,9 vs. 86,1%; HR 0,49) en de 3-jaars hersenmetastasevrije overleving (97,6 vs. 95,8%; HR 0,64). De totale overleving was nog niet rijp voor analyse (2,9% maturiteit), maar verschilde wel (97,4 vs. 95,7%; HR 0,61).

Wat betreft graad ≥ 3-behandelingsgerelateerde adverse events was er weinig verschil (T-DXd: 50,6% vs. T-DM1: 51,9%). Wel trad vaker interstitiële longziekte op in de T-DXd-groep (9,6 vs. 1,6%) en was in deze groep vaker sprake van misselijkheid (71,3 vs. 29,3%). In beide groepen was bij ongeveer een kwart een dosisreductie nodig.

Bron:

1. Geyer CE, et al. Trastuzumab deruxtecan (T-DXd) vs trastuzumab emtansine (T-DM1) in patients (pts) with high-risk human epidermal growth factor receptor 2–positive (HER2+) primary breast cancer (BC) with residual invasive disease after neoadjuvant therapy (tx): interim analysis of DESTINY-Breast05. ESMO 2025, abstract LBA1.