De expert tipt: deze ACR-presentaties zijn direct toepasbaar in de praktijk

Reumatoloog en hoogleraar Laura Coates van Oxford University vertelde in haar lezing welke ACR-papers zij nu al relevant vindt voor de spreekkamer.¹ Wij selecteerden er 4 over bewuster inzetten van gerichte therapieën en het terugdringen van steroïden.

Kan IL-17-remming PsA bij psoriasis vertragen?

In een retrospectieve analyse is onderzocht of bepaalde biologicals bij psoriasis het ontstaan van arthritis psoriatica (PsA) kunnen vertragen. Patiënten die met een IL-17-remmer startten, ontwikkelden significant later PsA dan gebruikers van IL-23-, IL-12/23- of TNF-remmers. Het tijdverschil liep op tot 74% vergeleken met TNF-remmers.²

Voor de praktijk: deze resultaten suggereren dat de keuze van de eerste biological bij psoriasis het risico op PsA beïnvloedt.

Vroege inzet van TNF-remming bij RA loont

In een Britse gematchte cohortanalyse zijn patiënten die direct met een TNF-remmer startten, vergeleken met het gebruikelijke stapsgewijze treat-to-target-beleid.³ Na 5 jaar zagen onderzoekers betere uitkomsten bij vroege TNF-remming, waaronder meer medicatievrije remissie en minder escalatie naar meerdere bDMARD’s.

Voor de praktijk: vroeg starten met een TNF-alfaremmer kan op termijn gunstiger uitpakken dan wachten met opschalen.

GLP-1-agonisten verminderen musculoskeletale pijn

In een TriNetX-analyse met 27.930 gematchte patiënten die tirzepatide dan wel phentermine gebruikten, rapporteerde de tirzepatide-groep minder musculoskeletale pijn dan de phentermine-groep en was het NSAID-gebruik lager.⁴ De lagere pijnscores leken deels onafhankelijk van gewichtsverlies.

Voor de praktijk: GLP-1-agonisten spelen mogelijk een rol bij musculoskeletale belasting. Dit kan relevant zijn voor obese patiënten met inflammatoire reumatische aandoeningen.

Afbouwen van steroïdengebruik bij SLE

In een delphitraject hebben 101 SLE-experts consensus bereikt over een gefaseerd schema om glucocorticoïden veiliger af te bouwen.⁵ Kernpunt: eerst andere therapieën optimaliseren en dan afbouwen, met duidelijke stappen voor mild, matig en ernstig SLE.

Voor de praktijk: deze consensus biedt houvast bij het verantwoord afbouwen van steroïden, een blijvend knelpunt bij SLE.

Bronnen:

1. Coates, L. Top abstracts that will change my practice in the near future. ACR Convergence 2025, oral session 29W11.
2. Armstrong A, Merola J, Wang G, et al. Comparison of incidence of psoriatic arthritis in patients with psoriasis treated with interleukin-17 inhibitors vs interleukin-23 inhibitors, interleukin-12/23 inhibitors, and tumor necrosis factor inhibitors in real-world practice: a retrospective study. ACR Convergence 2025, abstract 2689.
3. Toyoda T, Abacar K, Shuweihdi F, et al. First line anti-TNF therapy in early rheumatoid arthritis is associated with a lower frequency of difficult-to-treat disease at five years and better long-term outcomes compared with usual care. ACR Convergence 2025, abstract 1677. 
4. Challener G, Sheng-Kai Ma K, McCormick N, et al. Impact of tirzepatide on musculoskeletal pain and high-risk analgesic use among non-diabetic patients with overweight or obesity: a propensity score-matched, active comparator, new user study. ACR Convergence 2025, abstract 0813.
5. Vital E, Bertsias G, Doria A, et al. Guidance for corticosteroid tapering in patients with systemic lupus erythematosus: results from an international delphi consensus project. ACR Convergence 2025, abstract 1526.