Een eenmalige intraveneuze dosis van de experimentele factor XI-remmer SHR-2004 is effectiever dan enoxaparine voor de preventie van veneuze trombo-embolie (VTE) na een electieve totale knieprothese, zonder toename van het bloedingsrisico. Dat blijkt uit een gerandomiseerd, dubbelblind fase III-onderzoek.
Na een totale knieprothese is tromboseprofylaxe standaardzorg, maar effectieve behandeling zonder extra bloedingsrisico blijft een uitdaging. SHR-2004 is een monoklonaal antilichaam dat factor XI en geactiveerde factor XI remt, en daarmee de stolling beïnvloedt zonder de normale hemostase sterk te verstoren.
In het multicenteronderzoek werden 1.165 patiënten gerandomiseerd naar een eenmalige postoperatieve dosis SHR-2004 (90 mg intraveneus of 120 mg subcutaan) of enoxaparine 40 mg eenmaal daags gedurende 12 dagen. In totaal werden 1.132 patiënten geïncludeerd in de veiligheidsanalyse en 1.000 patiënten in de aangepaste intention-to-treatanalyse.
Het primaire samengestelde eindpunt – asymptomatische of symptomatische diepe veneuze trombose, niet-fatale longembolie of overlijden – trad op bij 10,6% van de patiënten die 90 mg SHR-2004 intraveneus kregen, tegenover 21,9% van de patiënten die enoxaparine ontvingen. Dit verschil was statistisch significant (risicoverschil –11,2%; 95%-BI –16,8 – –5,6; p < 0,0001). In de groep die 120 mg subcutaan kreeg, bedroeg de incidentie 16,1%, een niet-significante numerieke afname ten opzichte van enoxaparine (risicoverschil –5,8%; 95%-BI –11,8 – 0,1; p = 0,054).
Het risico op ernstige of klinisch relevante niet-ernstige bloedingen was vergelijkbaar tussen de 3 behandelgroepen (1,9%, 2,1% en 1,9%). Ook het totale veiligheidsprofiel verschilde niet wezenlijk.
Bron: