Bij patiënten met COPD zonder klinische cardiovasculaire aandoening (CVZ) leidde metoprolol niet tot een significante vermindering van de uitkomsten, gedefinieerd als een samengesteld eindpunt van exacerbaties, cardiovasculaire gebeurtenissen of mortaliteit ongeacht de oorzaak.1 De uitkomsten van een pragmatisch fase IV-onderzoek suggereren dit.
Bètablokkers lijken de uitkomsten te kunnen verbeteren bij COPD-patiënten die geen CVZ hebben, maar overtuigend bewijs hiervoor uit gerandomiseerd onderzoek ontbreekt. Daarom is in Zweden een multicenter, open-label, pragmatisch, gerandomiseerd fase IV-onderzoek uitgevoerd met de bètablokker metoprolol. De deelnemers waren 40 jaar of ouder en hadden COPD, maar geen klinisch manifeste CVZ. Ze werden 1:1 gerandomiseerd naar metoprolol (streefdosis 100 mg per dag) plus standaardzorg, of alleen standaardzorg. Het samengestelde primaire eindpunt was de tijd tot het eerste optreden van een COPD-exacerbatie, een CV-gebeurtenis of overlijden binnen 1 jaar.
In totaal werden 1695 patiënten gerandomiseerd; de gemiddelde leeftijd was 70 jaar en 62% was vrouw. Het primaire eindpunt trad op bij 27% in de metoprolol-groep en bij 30% in de controlegroep: hazardratio (HR) 0,87 (95%-BI 0,73-1,05; p = 0,14). De HR voor de afzonderlijke componenten van het primaire eindpunt waren:
- COPD-exacerbaties: 0,88 (95%-BI 0,72-1,08);
- CV-gebeurtenissen: 0,73 (95%-BI 0,48-1,11);
- overlijden: 0,92 (95%-BI 0,48-1,77);
- exacerbaties waarvoor opname nodig was: 0,87 (95%-BI 0,58-1,28).
De HR voor het primaire eindpunt liet in een vooraf gespecificeerde analyse sekseverschillen zien: 0,70 (95%-BI 0,56-0,88) bij vrouwen en 1,28 (95%-BI 0,94-1,74) bij mannen (p < 0,01 voor interactie).
Aangezien metoprolol in dit onderzoek de kans op ernstige exacerbaties niet verhoogde, zien de auteurs hun resultaten als ondersteuning voor de pulmonale veiligheid van bètablokkers bij COPD-patiënten.
Bron