De vrees bestaat dat HIV-1 subtype A6 minder goed reageert op langwerkend cabotegravir/rilpivirine (CAB/RPV LA) en een risicofactor is voor virologisch falen. De eerste resultaten van de LACRIS-studie suggereren dat dit meevalt, al zijn prospectieve langetermijngegevens uit de praktijk nodig.1
HIV-1 subtype A6 is in Europa bezig aan een opmars onder invloed van aanhoudende transmissie en migratie uit Oost-Europa. LACRIS is een lopende retrospectieve, multinationale studie die de uitkomsten van CAB/RPV LA evalueert bij mensen met subtype A6, met case-matched controlepersonen die subtype B hebben. Deelnemers zijn mensen uit Polen, Duitsland en Tsjechië met HIV-1 subtype A6 of B die ten minste 1 CAB/RPV LA-injectie hebben gehad.
Milosz Parcewski (Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie, Polen) presenteerde de interimresultaten van 69 mensen met subtype A6 en 140 met subtype B. Opvallend was dat de groep met subtype A6 vergeleken met subtype B vaker vrouw waren (23,2% versus 8,6%, p = 0,004) en vaker waren gemigreerd uit Oekraïne (29,0% versus 1,5%, p < 0,001).
Na een mediane periode van 19,4 maanden kregen 5 personen (7,2%) met subtype A6 and 5 personen (3,6%) met subtype B te maken met bevestigd virologisch falen (CVF). De geschatte percentages zonder CVF na respectievelijk 12 en 24 maanden was in de A6-groep 96,7% (95%-BI 87,2-99,2) en 91,3% (95%-BI 77,9-96,8) versus 97,1% (95%-BI 91,3–99,1) en 95,7% (95%-BI 88,9–98,4) in de B. Alle deelnemers met CVF waren resistent tegen CAB en/of RPV op het moment van falen; 80% was resistent tegen beide middelen. In de A6-groep hadden alle 5 deelnemers met CVF een L74I-mutatie; andere resistentiepatronen waren er niet.
Bron: