Neoadjuvant enfortumab-vedotin gepaard met responsen bij spierinvasief blaascarcinoom

Bij patiënten met spierinvasief blaascarcinoom die niet in aanmerking komen voor neoadjuvante cisplatine-gebaseerde chemotherapie, leidt neoadjuvant enfortumab-vedotin bij 36% tot een pathologisch complete respons. Dat blijkt uit de analyse van cohort H van de EV-103 studie.

De fase Ib/II EV-103 onderzoekt de veiligheid en effectiviteit van enfortumab-vedotin als monotherapie en in combinatie met andere medicijnen. De studie bestaat uit diverse cohorten patiënten, waaronder cohorten met patiënten met lokaal gevorderd en gemetastaseerd blaascarcinoom. Tijdens ASCO GU werden de resultaten van cohort H gepresenteerd, met patiënten met spierinvasief blaascarcinoom (cT2-T4aN0M0) die niet in aanmerking komen voor cisplatine, maar wel voor een radicale cystectomie en een bekkenklierdissectie. Deelnemers ontvingen drie kuren neoadjuvant enfortumab vedotin voorafgaand aan de operatie.

Analyse van 22 patiënten liet zien dat de behandeling bij 36,4% een pathologisch complete respons opleverde. Bij 50% was sprake van ‘downstaging’ van de tumor. Daarmee lijkt de effectiviteit van enfortumab-vedotin relatief vergelijkbaar met de effectiviteit van cisplatine bij ‘cisplatin eligible’ patiënten, stelde onderzoeker Daniel Petrylak.

De meest voorkomende bijwerkingen waren vermoeidheid (45,5%), alopecia (36,4%), dysgeusie (36,4%), diarree (27,3%), misselijkheid (27,3%) en perifere neuropathie (27,3%). Bij 4 patiënten was sprake van graad 3-bijwerkingen en bij 3 patiënten leidde het optreden van bijwerkingen tot het stoppen met de behandeling. Het optreden van bijwerkingen leidde niet tot uitstel van de chirurgie.

De resultaten ondersteunen verder onderzoek naar antibody drug conjugates in deze setting, aldus de onderzoekers (abstract #435).