Bij patiënten met ernstige eosinofiele astma lijkt 12 maanden behandeling met de anti-IL5R-receptorantagonist benralizumab luchtwegremodellering en eosinofiele ontsteking te verminderen. Dit kan worden afgeleid uit de eerste voorlopige resultaten van de BREATH-studie bij 15 deelnemers.1
Het betreft een onderzoek dat in 2 Griekse centra wordt uitgevoerd. Deelnemers aan de BREATH-studie hebben ernstige eosinofiele astma. Er waren 25 patiënten geïncludeerd; van 15 van hen waren voorlopige gegevens beschikbaar. De gemiddelde leeftijd was 61,3 jaar; de gemiddelde duur van de astma was 12,2 jaar. Bronchiale biopten werden afgenomen vóór het starten met benralizumab en na 12 maanden behandeling. Gekeken werd naar het effect van benralizumab op luchtwegremodellering en naar de patiëntkenmerken die waren geassocieerd met behandelrespons.
Na 12 maanden behandeling met benralizumab was er sprake van een significante afname van meerdere kenmerken van luchtwegremodellering. Er werd een significante daling gezien van de subbasale membraandikte (p = 0,012), van het oppervlak van glad spierweefsel in de longen (p = 0,041), en van het aantal mucosale eosinofielen (p = 0,011). Deze bevindingen wijzen erop dat langdurige eosinofielgerichte behandeling niet alleen de inflammatoire component van ernstige eosinofiele astma beïnvloedt, maar mogelijk ook structurele veranderingen in de luchtweg vermindert.
Wat de klinische uitkomsten betreft was er sprake van significante verbeteringen in het aantal astma-exacerbaties, de respiratoire parameters, de score op de Asthma Control Test (ACT), en de aantallen eosinofielen in het bloed (p < 0,05).
Gezien het kleine aantal deelnemers moeten de resultaten voorzichtig worden geïnterpreteerd. Ze bevestigen echter wel resultaten uit eerdere onderzoeken die van biologicals een ziektemodificerend effect hebben laten zien op ernstige astma.
Bron