Van GLP-1RA’s is effect semaglutide op astma en COPD meest overtuigend

Vergeleken met sulfonylurea verlagen de meeste in een Britse studie onderzochte GLP-1-receptoragonisten (GLP-1-RA’s) de kans op exacerbaties van astma en COPD. Wel verschilde het gemeten effect per GLP-1RA – dat van semaglutide was het sterkst.¹ Het positieve effect van deze diabetesmiddelen hing niet alleen af van gewichtsverlies of glykemische controle.

Diabetes mellitus type 2 (DM2) en obesitas zijn veelvoorkomende comorbide aandoeningen bij astma en COPD die het risico op exacerbaties verhogen. De GLP-1RA die bij DM2 en obesitas worden voorgeschreven, lijken de kans op exacerbaties van astma en COPD te verkleinen. In Groot-Brittannië is een onderzoek gedaan om meer te weten te komen over de effecten van GLP-1RA’s bij astma en COPD. Aan de hand van gegevens uit elektronische medische dossiers keken de onderzoekers naar de relatieve effectiviteit van 5 van deze middelen, de invloed van de dosering en mogelijke verschillen in respons bij astma en COPD. Er werden 5 parallelle onderzoeken uitgevoerd waarin patiënten die startten met een GLP-1-RA werden vergeleken met patiënten die startten met een sulfonylureumderivaat. De primaire uitkomstmaat was een exacerbatie van astma of COPD, waar gewogen hazardratio’s (wHR’s) voor werden berekend.

Het totale onderzoekscohort bestond uit ruim 28.000 gebruikers van GLP-1RA’s. Vergeleken met sulfonylurea verlaagden GLP-1RA’s de kans op exacerbaties met 14% (HR 0,86; 95%-BI 0,80-0,93). Uitgesplitst naar afzonderlijke GLP-1RA waren de resultaten als volgt:

1. semaglutide: 30% reductie (HR 0,70; 95%-BI 0,60-0,83);
2. exenatide: 23% reductie (HR 0,77; 95%-BI 0,67-0,89);
3. dulaglutide: 12% reductie (HR 0,88; 95%-BI 0,78-0,99);
4. liraglutide en lixisenatide: geen associaties.

Bij semaglutide was het effect het sterkst en was er sprake van een dosis-responsrelatie, waarbij hogere doses een sterker verband lieten zien. De verbanden waren aanzienlijk sterker bij astma (38% reductie) dan bij COPD (21% reductie). Geen van de bovengenoemde associaties werd beïnvloed door obesitas, insulineresistentie, de HbA1c-spiegel, een verbeterde glykemische controle of gewichtsverlies.

De auteurs concludeerden dat de keuze voor een GLP-1RA als behandeling van diabetes en/of obesitas mede kan worden ingegeven door het effect ervan op luchtwegaandoeningen, in het bijzonder astma.

Bron:

1. Lee B, Cahill K, Bloom C. The differential effects of GLP-1 based therapies in airways disease. ERS 2026, presentation 129152.