Vutrisiran effectief ongeacht gebruik van tafamidis of HF-medicatie

Delen via:
Heart Failure 2026

Bij patiënten met transthyretine-amyloïde cardiomyopathie blijft het gunstige effect van vutrisiran behouden, ongeacht gelijktijdig gebruik van tafamidis of andere medicatie ter behandeling van hartfalen. Dat blijkt uit een analyse van de HELIOS-B-studie.1

In het HELIOS-B-onderzoek werden 654 patiënten met symptomatische transthyretine-amyloïde cardiomyopathie (ATTR-CM) geïncludeerd (zowel wildtype als hereditair). De deelnemers werden gerandomiseerd naar vutrisiran 25 mg subcutaan iedere 3 maanden of een placebo. Het primaire eindpunt bestond uit een combinatie van sterfte door alle oorzaken en recidiverende cardiovasculaire (CV)-events. Op baseline gebruikte 40% van de patiënten tafamidis en kreeg 77% van de patiënten ten minste 1 middel voor de behandeling van hartfalen (HF). Tijdens de follow-up werden geregeld nieuwe behandelingen gestart. Vooral natriumglucosecotransporter 2 (SGLT2)-remmers en mineralocorticoïdreceptorantagonisten (MRA’s) werden frequent toegevoegd. Een SGLT2-remmer werd gestart bij 33% van de patiënten in de vutrisiran-groep en bij 36% in de placebogroep. Voor MRA’s bedroegen deze percentages respectievelijk 33% en 36%. Ook bètablokkers en angiotensineconverterend enzym (ACE)-remmers/angiotensinereceptorblokkers (ARB’s)/angiotensinereceptorneprilysineremmers (ARNi’s) werden gedurende het onderzoek geregeld toegevoegd. Het totale aantal nieuwe HF-behandelingen lag numeriek hoger in de placebogroep dan in de vutrisiran-groep.

Daarnaast bleek dat minder patiënten in de vutrisiran-groep vanwege ziekteprogressie met tafamidis startten dan in de placebogroep. In tijdsafhankelijke analyses bleef het effect van vutrisiran op sterfte en recidiverende CV-events consistent, ongeacht het gebruik van tafamidis, SGLT2-remmers, MRA’s, bètablokkers of ACE-remmers/ARB’s/ARNi’s. Er werd geen significante interactie gezien tussen achtergrondtherapie en het effect van vutrisiran. Volgens de onderzoekers ondersteunen deze bevindingen het gebruik van vutrisiran binnen de huidige behandelpraktijk van ATTR-CM, waarin combinatiebehandeling steeds gebruikelijker wordt.

Bron

  1. Abovich A, Fontana M, Claggett B, et al. Influence of disease modifying therapy on the effectiveness of vutrisiran in transthyretin cardiac amyloidosis. Heart Failure Congress 2026, Agora 2.