Kinderen met juveniele dermatomyositis kunnen een opvlamming krijgen terwijl de ziekte onder controle leek te zijn. Promotieonderzoek van arts-onderzoeker Saskia Veldkamp (UMC Utrecht) laat zien dat twee stoffen in het bloed een opvlamming mogelijk maanden van tevoren al kunnen voorspellen.
De behandeling van juveniele dermatomyositis (JDM) bestaat meestal uit een combinatie van hoge doses corticosteroïden en methotrexaat. Artsen kunnen niet goed voorspellen welke kinderen hun medicatie veilig zouden kunnen afbouwen en wie juist een intensievere behandeling nodig heeft. Veldkamp beschrijft in haar proefschrift nieuwe manieren om de ziekte beter te volgen.
In een studie onder 83 kinderen met JDM onderzocht Veldkamp twee ontstekingseiwitten in het bloed: Galectin-9 en CXCL10. Bij de diagnose was Galectin-9 verhoogd bij 98 procent van de kinderen en CXCL10 bij 93 procent.
In een internationale studie analyseerden de onderzoekers vervolgens 756 bloedmonsters van 141 kinderen. Galectin-9 en CXCL10 bleken al een jaar vóór een zichtbare opvlamming te stijgen. Wanneer beide waarden hoog waren, was het risico op een opvlamming twaalf keer groter.
Veldkamp onderzocht ook Siglec-1. Kinderen met een hoge waarde bij diagnose hadden vaker binnen drie maanden intensievere medicatie nodig. Laboratoriumonderzoek wees daarnaast op een belangrijke rol voor het ontstekingseiwit interferon-bèta.
Bron: