HRQOL en cognitieve functie na lomustine-temozolomide versus temozolomide

Combinatietherapie met lomustine plus temozolomide leidt bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd glioblastoom met methylering van de MGMT-promotor niet tot significante veranderingen in de gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven en de cognitieve functie in vergelijking met temozolomide alleen. Samen met het eerder aangetoonde overlevingsvoordeel van de combinatie, suggereren deze resultaten van de CeTeG/NOA-09-studie een netto langetermijnvoordeel van lomustine plus temozolomide.

Eerder gepubliceerde resultaten van de gerandomiseerde, multicenter, open-label, fase III-studie CeTeG/NOA-09 (NCT01149109) lieten al een significant langere totale overleving zien na behandeling met de combinatie lomustine-temozolomide ten opzichte van temozolomide alleen bij chemoradiotherapienaïeve patiënten met glioblastoom en een gemethyleerde MGMT-promotor. In deze studie werd ook het effect op de gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven (HRQOL) en de cognitieve functie onderzocht.

CeTeG/NOA-09
Deelnemers waren 18-70 jaar, hadden een Karnofsky performance score ≥ 70% en werden behandeld in 17 universitaire ziekenhuizen in Duitsland. Zij kregen standaard radiotherapie (60 Gy) en werden 1:1 gerandomiseerd naar ofwel zes 6-weekse kuren lomustine (100 mg/m² op dag 1) plus temozolomide (100-200 mg/m² op dag 2-6) of standaard temozolomide (75 mg/m² dagelijks tijdens radiotherapie plus zes 4-weekse kuren (150-200 mg/m²) op dag 1-5, elke 4 weken). Het primaire eindpunt was de totale overleving. HRQOL (EORTC QLQ-C30 en BN20) en de cognitieve functie (MMSE, NOA-07, TMT-A en B en COWA) werden als secundaire eindpunten meegenomen. Een verschil ≥ 10 punten voor de HRQOL werd beschouwd als klinisch relevant, evenals een verschil ≥ 3 punten op de MMSE.

HRQOL en cognitieve functie
Tussen juni 2011 en april 2014 werden 141 patiënten gerandomiseerd van wie er 129 startten met de behandeling en konden worden geïncludeerd in de gemodificeerde ‘intention tot treat’ (mITT)-populatie (63 in de temozolomide- en 66 in de lomustine-temozolomide-groep). De mediane follow-up voor HRQOL was 19,4 maanden (IQR 7,8-38,6), voor MMSE was dat 15,3 maanden (4,1-29,6) en voor COWA 11,0 maanden (0-27,5). Er werd geen significante verslechtering waargenomen in de HRQOL in de groep die lomustine-temozolomide kreeg (verschil tussen de groepen voor ‘global health’ 0,30 (95%-BI -0,23 tot 0,83); p = 0,26).

Verschillen in de MMSE waren in het voordeel van de temozolomide-groep (verschil -0,11 (95%-BI -0,19 tot -0,03); p = 0,0058) maar deze waren niet klinisch relevant (1,76/30 punten over 4 jaar). Daarnaast werden geen significante verschillen gezien tussen de groepen in de verschillende onderdelen van de neurocognitieve testbatterij (verschil voor COWA 0,04 (95%-BI -0,01 tot 0,09); p = 0,14).

Bronnen:

1. Weller J, Tzaridis T, Mack F, et al. Health-related quality of life and neurocognitive functioning with lomustine-temozolomide versus temozolomide in patients with newly diagnosed, MGMT-methylated glioblastoma (CeTeG/NOA-09): a randomised, multicentre, open-label, phase 3 trial. Lancet Oncol. 2019;20:1444-53.