Recent onderzoek toont aan dat de retina een waardevolle bron kan zijn voor het inschatten van systemische gezondheidsrisico’s. Een Japans onderzoeksteam onder leiding van Toru Nakazawa ontwikkelde een AI-model dat op basis van 1 fundusfoto de zogeheten ‘retinale leeftijd’ kan bepalen. De resultaten van deze studie wijzen op een veelbelovende rol voor kunstmatige intelligentie in vroege screening.
Het AI-model is getraind op meer dan 50.000 fundusfoto’s van gezonde volwassenen en daarna gevalideerd met ruim 7.000 extra foto’s. Op basis van zichtbare kenmerken in de retina, zoals bloedvaten en weefselstructuren, berekende het systeem de biologische leeftijd van het oog.
De nauwkeurigheid was hoog: de geschatte leeftijd week gemiddeld slechts 3 jaar af van de werkelijke leeftijd. Dit verschil noemden de onderzoekers de ‘retinal age gap’. In een cohort van ruim 8.000 mensen met een systemische aandoening was deze kloof bij sommige patiënten aanzienlijk groter dan bij de volwassenen zonder ziekte. Na correctie voor leeftijd en geslacht zagen de onderzoekers dat mensen met aandoeningen zoals diabetes, hartziekten of een eerdere beroerte, vaker een ‘ouder’ oog hadden dan verwacht. Dit wijst erop dat versnelde veroudering van het netvlies mogelijk samenhangt met bredere gezondheidsproblemen, al levert de studie geen bewijs voor een directe oorzaak-gevolgrelatie.
Volgens de onderzoekers bieden de resultaten een belangrijke eerste stap richting nieuwe screeningsmethoden, waarbij de retina fungeert als een toegankelijke biomarker voor systemische gezondheid.
ICT&health, 23 april 2026