Wat is het effect van empagliflozine op ziekenhuisopname ten gevolge van hartfalen en MACE bij type 2-diabetespatienten van 66 jaar en ouder? Deze vraag stond centraal in EMPRISE, een real-world evidence studie naar de effectiviteit en veiligheid van de SGLT2-remmer empagliflozine.
EMPRISE (EMPagliflozin compaRative effectIveness and SafEty) is een vervolgstudie op de EMPA-REG OUTCOME-trial met empagliflozine en analyseert de resultaten van vijf jaar lang gebruik in de dagelijkse praktijk van empagliflozine door in totaal meer dan 200.000 type 2-diabetespatiënten. In een tussentijdse analyse is gekeken naar het aantal ziekenhuisopnamen voor hartfalen (hHF) bij patiënten van 66 jaar en ouder. Hartfalen is de meest voorkomende oorzaak voor ziekenhuisopname bij 65-plussers in Europa en de VS.
Ziekenhuisopnamen voor hartfalen
Aan de hand van gegevens van Medicare (2014-2017) zijn twee groepen van 11.579 (1:1) type 2-diabetespatiënten ≥ 66 jaar geïdentificeerd die startten met empagliflozine of een DPP-4-remmer en twee groepen van 17.500 (1:1) type 2-diabetespatiënten die startten met empagliflozine of een GLP-1-receptoragonist. In deze analyse werd het aantal ziekenhuisopnamen voor hartfalen (hHF) beoordeeld. Er is onderscheid gemaakt tussen ontslag uit het ziekenhuis na hartfalen als primaire diagnose (hHF-Specific), hartfalen als secundaire diagnose (hHF-Broad) en een verandering in ‘gemodificeerd’ MACE (MI, beroerte of overlijden).
Minder risico op hHF en MACE
In vergelijking met een DPP-4-remmer gaf empagliflozine een verminderd risico op hHF (hHF-Specific: HR 0,43 [95%-BI 0,30-0,63]; hHF-Broad: HR 0,57 [95%-BI 0,47-0,69]) en MACE (HR 0,63 [95%-BI 0,50-0,79]). In vergelijking met een GLP-1-receptoragonist gaf empagliflozine een verminderd risico op hHF (HHF-Specific: 0,67 [0,50-0,91]; hHF-Broad: 0,83 [0,71-0,96]) en een vergelijkbaar risico op MACE (1,02 [0,85-1,23]).
De resultaten van deze interimanalyse zijn een aanvulling op de reeds uitgevoerde randomized controlled trials.
Bron:
