Eplontersen verlaagt bij patiënten met transthyretine-amyloïdcardiomyopathie het risico op cardiovasculaire sterfte en terugkerende cardiovasculaire events niet significant. De fase III-studie CARDIO-TTRansform behaalde daarmee het primaire eindpunt niet. Wel lijkt het gebruik van transthyretinestabilisatoren op baseline van invloed op het behandeleffect.1
Eplontersen is een maandelijks toegediende ribonucleïnezuur (RNA)-gerichte ‘gene silencer’ die de productie van transthyretine (TTR) in de lever vermindert. In de dubbelblinde fase III-studie werden 1432 patiënten met wild-type of erfelijke transthyretine-amyloïdcardiomyopathie (ATTR-CM) uit 130 centra in 20 landen geïncludeerd. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers was 72 jaar en 9,4% van hen was vrouw. Patiënten werden 1:1 gerandomiseerd naar subcutaan eplontersen 45 mg of een placebo eenmaal per 4 weken naast de beschikbare standaardbehandeling. Het primaire samengestelde eindpunt bestond uit cardiovasculaire (CV)-sterfte en recidiverende CV-events. Tot 140 weken traden 381 events op bij 210 patiënten in de eplontersen-groep, tegenover 392 events bij 231 patiënten in de placebogroep. Dit verschil was niet significant (rate ratio 0,89; 95%-BI 0,73-1,09; p = 0,277). Zoals verwacht verlaagde eplontersen de concentratie circulerend TTR wel.
Bij aanvang gebruikte 57% van de deelnemers aan dit onderzoek een TTR-stabilisator. Bij deze patiënten leverde toevoeging van eplontersen geen aantoonbaar voordeel op voor het primaire eindpunt. Bij patiënten zonder stabilisator traden met eplontersen daarentegen minder primaire events op dan met de placebo; dit verschil bereikte nominale statistische significantie. Eplontersen werd over het algemeen goed verdragen. Volgens de onderzoekers zijn verdere analyses nodig om de plaats van TTR-verlagende therapie binnen de behandeling van ATTR-CM te bepalen.
Bron:
- Maurer MS. CARDIO-TTRansform: efficacy and safety of eplontersen in patients with transthyretin amyloid cardiomyopathy. ESC Congress 2026, hotline 1.