Bij mensen met diabetes mellitus type 2 die reeds behandeld worden met SGLT2-remmers, is starten van een GLP1-receptoragonist geassocieerd met een 27% lager relatief risico op progressie van nierziekte, ongeacht de ziekte-ernst. Dat blijkt uit de presentatie van Thijs Jansz (University of Exeter). Zijn abstract werd beoordeeld als een van de tien beste abstracts.1
Van glucagonachtige peptide-1-receptoragonisten (GLP1-RA) en natriumglucosecotransporter-2 (SGLT2)-remmers is bekend dat ze de progressie van nierziekte vertragen, terwijl het nog onduidelijk is wat het gecombineerde effect van beide medicatietypen op nieruitkomsten is. Daarom bootsten Jansz en collega’s met observationele gegevens een trial na met behulp van targettrial-emulatie. Ze gebruikten hiervoor gegevens uit elektronische patiëntendossiers van huisartsen in het Verenigd Koninkrijk (Clinical Practice Research Datalink), gekoppeld aan informatie over ziekenhuisopnamen, sociaaleconomische achterstand en mortaliteit. Ze includeerden mensen met diabetes mellitus type 2 die al SGLT2-remmers gebruikten en startten met GLP1-RA of vergelijkbare geneesmiddelen, zoals dipeptidylpeptidase-4 (DPP4)-remmers en/of sulfonylureumderivaten (SU). Exclusiecriteria waren een eGFR < 20 ml/min/1,73 m² of eindstadiumnierfalen (ESKD).
Starten met GLP1-RA-behandeling (n = 20.039) was geassocieerd met een lager risico op progressie van nierziekte, gedefinieerd als een eGFR-daling ≥ 40% en/of ESKD (HR 0,73; 95%-BI 0,58-0,92) vergeleken met starten met DPP4-remmer/SU-behandeling (n = 13.620). Het gemiddelde absolute risicoverschil was 0,78% na 3 jaar (95%-BI 0,22-1,34). Dit lagere risico was consistent in subgroepen gebaseerd op geslacht, etniciteit, eerdere atherosclerotische cardiovasculaire aandoeningen en hartfalen, en over het gehele spectrum van eGFR- en urine albumine-creatinineratiowaarden (p > 0,05 voor alle interacties). Starten van GLP1-RA-behandeling hing niet samen met hogere risico’s op de veiligheidsuitkomsten acute pancreatitis (HR 0,94; 95%-BI 0,52-1,70) of diabetische retinopathie (HR 1,07; 95%-BI 0,97-1,18). Jansz concludeerde dan ook dat de bevindingen het toevoegen van GLP1-RA aan SGLT2-remmerbehandeling ter bescherming van de nieren ondersteunen, met name bij mensen met het hoogste absolute risico.1,2
Bronnen:
- Jansz T, McGovern A, Cardose P, et al. Kidney outcomes with GLP1-RA in people with type 2 diabetes already receiving SGLT2-inhibitors: a target trial emulation using UK primary care data. ERA Congress 2026, abstract #3783.
- Jansz TT, McGovern AP, Young KG, et al. Kidney outcomes with GLP-1 receptor agonists in people with type 2 diabetes already receiving SGLT2 inhibitors: a target trial emulation study using UK primary care data. Lancet Prim Care. 2026;2:100139.