Verschillende OCT-biomarkers voor vochtophoping en integriteit van de retina kunnen inzicht geven in veranderingen over de tijd bij patiënten met diabetisch macula-oedeem. Uit een recente analyse van gegevens van een klinische trial blijkt dat intraretinale vochtophoping voorafgaat aan structurele schade en aan visusdaling.
Een onderzoeksteam van Azienda Ospedaliero Universitaria delle Marche (Ancona) analyseerde gegevens van een klinische trial waarin patiënten met diabetisch macula-oedeem waren behandeld met een dexamethasonimplantaat of met ranibizumabinjecties. Bij deze patiënten was een jaar lang elke maand een OCT-scan afgenomen. De onderzoekers bepaalden per maand de waarden van verschillende OCT-biomarkers: intra- en subretinaal vocht, de integriteit van de externe limiterende membraan (ELM) en van de ellipsoïde zone (EZ). Ook was elke maand een oogmeting gedaan voor een bepaling van de best-gecorrigeerde visus (BCVA).
De onderzoekers voerden lagged analyses uit, waarbij ze relaties onderzochten tussen bepaalde variabelen in maand t, en variabelen die naar verwachting later zouden veranderen, in maand t+1.
Patiënten in de twee behandelcondities verschilden bij de nulmeting niet wat betreft demografische variabelen, visus en profiel van OCT-biomarkers. Uit de lagged analyses bleek dat een grotere intraretinale vochtophoping een significante voorspeller was van een slechtere integriteit van de EZ in de opvolgende maand (β = −0,07; p = 0,048). Ook was een lagere ELM-integriteit een significante voorspeller van een lagere EZ-integriteit in de maand erop (p = 0,004). Verder bleek een lagere ELM-integriteit samen te gaan met een lagere BCVA een maand later. Er was sprake van een partiële mediatie: de relatie werd deels verklaard door een verslechtering van de EZ-integriteit.
De resultaten tonen de volgordelijkheid van veranderingen bij diabetisch macula-oedeem: van intraretinale vochtophoping naar veranderingen in de ELM, naar veranderingen in de EZ, naar visusdaling. De onderzoekers concluderen dat een tijdige behandeling van intraretinale vochtophoping, op basis van OCT-biomarkers, onomkeerbare schade aan fotoreceptoren kan voorkomen.
Bron: