Professor Anthony Buisson (CHU Clermont-Ferrand, Frankrijk) presenteerde nieuwe resultaten van het SKYNETICS-onderzoek. Daaruit bleek dat niet-geselecteerde patiënten met de ziekte van Crohn die eerder waren blootgesteld aan ten minste 1 TNF-remmer, vroege klinische, biochemische en transmurale effectiviteit bereikten met risankizumab, wat het gebruik ervan in de klinische praktijk ondersteunt.1
Risankizumab is een monoklonaal antilichaam gericht tegen IL-23p19. In het multicenter SKYNETICS-onderzoek evalueerden Franse onderzoekers de werkzaamheid van risankizumab in de klinische praktijk. Ze includeerden 101 volwassen patiënten die in de reguliere zorg met risankizumab waren gestart voor symptomatische ziekte van Crohn volgens de Patient-Reported Outcome Score (PRO-2) en met echografie vastgestelde ontsteking. De deelnemers startten met risankizumab 600 mg intraveneus in week 0, 4 en 8, vanaf week 12 gevolgd door 360 mg elke 8 weken via een on-body injector. Om de transmurale respons te beoordelen werden echografieën uitgevoerd in week 0, 4 en 12, waarna de deelnemers langdurig gevolgd werden.
Het primaire eindpunt, de transmurale respons, was gedefinieerd als een afname van 25% van de International Bowel Ultrasound Group-Segmental Activity Score (IBUS-SAS). De transmurale responspercentages waren 27,3% na 4 weken en 28,5% na 12 weken. Transmurale remissie werd bereikt door 8,5% van de patiënten in week 12. Daarnaast bepaalden de onderzoekers transmurale remissie met de Bowel Ultrasound Score (BUSS) – deze was 9,1% in week 4 en 14,3% in week 12 – en de Ultrasound Crohn’s disease (us-C)-score (52,3% in week 4 en 54,3% in week 12). De segmentale transmurale respons verschilde niet tussen het ileale en het colorectale segment, ongeacht het gebruikte scoresysteem. Tot slot zagen de onderzoekers dat klinische respons en remissie volgens PRO-2 optrad bij respectievelijk 57,7% en 33,9% van de patiënten na 4 weken, 70,1% en 33,3% na 8 weken en 79,2% en 38,0% na 12 weken.
Bron: