Met FLASH-radiotherapie wordt bedoeld de toediening van ioniserende straling met een ultra-hoog dosistempo, dat wil zeggen in onderdelen van een seconde. Verrassenderwijs blijkt bestraling in deze vorm een (veel) lagere toxiciteit voor gezond weefsel te hebben, terwijl de tumorrespons equivalent blijft. Hoe revolutionair is deze bevinding en wat zijn de implicaties voor de klinische praktijk van de radiotherapie?