Een retrospectieve registerstudie bij 19.498 patiënten van de EBMT Lymphoma Working Group laat zien dat de uitkomsten na autologe en allogene hematopoëtische celtransplantatie (HCT) bij gerecidiveerd of refractair klassiek hodgkinlymfoom tussen 2010 en 2022 zijn verbeterd.
Het doel van deze studie was om veranderingen in de uitkomsten na transplantatie te evalueren en voorspellende factoren voor deze uitkomsten te identificeren. Er werden gegevens meegenomen van patiënten ≥ 18 jaar met gerecidiveerd of refractair klassiek hodgkinlymfoom die tussen 2010 en 2022 een eerste auto- of allo-HCT ondergingen en geregistreerd waren bij de EBMT (> 600 transplantatiecentra in 53 landen). Patiënten die een allo-HCT ondergingen vanwege een recidief na een eerdere auto-HCT werden geïncludeerd; tandemtransplantaties werden niet meegenomen. De primaire eindpunten waren de totale overleving (OS) en de progressievrije overleving (PFS).
In totaal werden 19.498 patiënten meegenomen in de analyse: 15.648 ondergingen auto-HCT (43% vrouw; mediane leeftijd bij HCT 35 jaar; mediane follow-up 2,4 jaar) en 3.850 ondergingen allo-HCT (41% vrouw; mediane leeftijd bij HCT 32 jaar; mediane follow-up 3,9 jaar).
Bij auto-HCT steeg de 2-jaars PFS van 63% in de periode 2010-2014 naar 73% in de periode 2019-2022; de OS steeg van 85% naar 93%. Een partiële respons (HR 1,92) of stabiele dan wel progressieve ziekte (HR 2,45) op het moment van de transplantatie was geassocieerd met een slechtere PFS.
Bij allo-HCT steeg de 2-jaars PFS tussen 2010-2014 en 2019-2022 van respectievelijk 44% naar 62% en de OS van 66% naar 72%. Ook hier waren een partiële respons (HR 1,58) of stabiele/progressieve ziekte (HR 2,28) op het moment van de transplantatie geassocieerd met een slechtere PFS.
Bron: