Bij het beschikbaar komen van talrijke nieuwe middelen voor de behandeling van hematologische maligniteiten stelt zich de vraag in welke fase van de behandeling die nieuwe substanties moeten worden toegepast. Blijven het reservemiddelen voor rescuetherapie of zijn zij aangewezen voor aanvangstherapie? Die vraag kan alleen beantwoord worden door gerandomiseerde studies, die inzicht bieden in de voor- en nadelen van de diverse schema’s en die toelaten een optimale sequentie te bepalen, waarbij vermeden wordt de waardevolle middelen te vroeg of te laat in te zetten.