Een gepersonaliseerd FODMAP-dieet met minder beperkingen leidt tot een vermindering van PDS-symptomen die vergelijkbaar is met het NICE-dieetadvies, terwijl de voedingswaarde behouden blijft. Dat ontdekten Mexicaanse onderzoekers. Ze concludeerden dat bij PDS gepersonaliseerde dieetstrategieën de haalbaarheid en therapietrouw op de langere termijn kunnen verbeteren.
Het prikkelbaredarmsyndroom (PDS) kenmerkt zich door terugkerende episodes van pijn of ongemak in de buik die samenhangen met veranderingen in het ontlastingspatroon. Kenmerkend is dat de darmen van PDS-patiënten gevoeliger zijn voor prikkels, zoals voedingsmiddelen, die de symptomen uitlokken. Daarom worden verschillende dieetinterventies toegepast bij PDS. Hoewel bekend is dat het FODMAP-arme dieet effectief is bij PDS, kunnen de vele beperkingen van deze dieetinterventie de therapietrouw en acceptatie op de lange termijn negatief beïnvloeden. Mogelijk kunnen gepersonaliseerde dieetstrategieën die minder beperkend zijn vergelijkbare voordelen bieden, maar met een hogere haalbaarheid.
In dit onderzoek werden 69 volwassenen die voldeden aan de Rome III-criteria voor PDS, gerandomiseerd naar dieetadvies volgens het National Institute for Health and Care Excellence (NICE) of naar een gepersonaliseerd FODMAP-dieet, beide gedurende 4 weken. Het FODMAP-dieet bestond uit een beperking van 50% van FODMAP-rijke voedingsmiddelen die voor elke patiënt persoonlijk werden geïdentificeerd aan de hand van gestructureerde voedings- en symptoomdagboeken.
Beide interventies leidden tot een significante afname van de calorie-inname en verminderden de ernst van de symptomen, met name buikpijn, een opgeblazen gevoel, obstipatie en diarree. Adequate verlichting – gedefinieerd als een verbetering van ≥ 1 punt op een 4-punts Likert-schaal in zowel buikpijn als stoelgang – werd bereikt bij 41,2% van de deelnemers in de NICE-groep en 54,5% in de FODMAP-groep (p = 0,33). Geen van de waargenomen verschillen was statistisch significant.
Bron: