Verslavingsgedrag komt veel voor bij patiënten met chronische huidziekten en kan de klinische uitkomsten beïnvloeden. Dat schrijven Duitse onderzoekers op basis van een systematische review in JEADV. Systematische screening – met name op minder bekende vormen van gedragsverslaving – zou volgens de auteurs een vaste plaats in de praktijk moeten krijgen.
Ondanks het toenemende bewustzijn dat verslavingsproblematiek vaker voorkomt bij patiënten met chronische inflammatoire huidziekten, zijn de beschikbare gegevens gefragmenteerd en heterogeen wat betreft de onderzochte verslavingen, dermatologische aandoeningen, populaties en gebruikte screeningsinstrumenten. Het doel van deze systematische review was om de prevalentie van middelen- en gedragsverslavingen bij volwassenen met huidaandoeningen in kaart te brengen, en de methodologische kwaliteit van het beschikbare bewijs te beoordelen. Hiervoor werden observationele studies geïncludeerd, uitgevoerd bij volwassen met alopecia areata, constitutioneel eczeem, hidradenitis suppurativa, psoriasis, urticaria of vitiligo, waarin uitkomsten over middelen- en gedragsverslavingen werden gerapporteerd.
In totaal werden 38 studies geïncludeerd; psoriasis, constitutioneel eczeem en hidradenitis suppurativa waren de meest onderzochte aandoeningen. Alcoholverslaving (prevalentie tot 50%) en nicotineverslaving (tot 40%) kwamen het meest voor, gevolgd door middelengebruikstoornissen en gedragsverslavingen, zoals internetverslaving (tot 38%). Verslaving was geassocieerd met een grotere ernst van de huidziekte, een verminderde respons op behandeling en een hogere comorbiditeitslast. Twee derde van de studies voldeed aan meer dan 90% van de STROBE-criteria voor methodologische kwaliteit, al werd de vergelijking tussen de studies beperkt door heterogeniteit in onderzoeksopzet, meetinstrumenten en rapportagewijze.
Bron: