TANGO-trial: geen voordeel van behandelen milde diabetes gravidarum

De incidentie van diabetes gravidarum is met een factor 3 toegenomen sinds de WHO-criteria in 2013 zijn aangepast.¹ De oorzaak van die toename ligt met name in de criteria voor relatief milde hyperglykemie. De Nederlandse TANGO-studie laat in een late-breaker zien dat behandelen van deze groep niet zinvol is.²

“De wetenschap is verdeeld over vrouwen die volgens de nieuwe criteria wel diabetes gravidarum hadden, maar niet volgens de criteria uit 1999”, vertelt hoofdonderzoeker dr. Rebecca Painter van het Erasmus MC in Rotterdam. “De GEMS-studie liet bijvoorbeeld zien dat behandeling was geassocieerd met minder optreden van een geboortegewicht ≥ 90e percentiel volgens de Nederlandse referentiekaart (large for gestational age, LGA), maar de CDC4G-trial deed dat niet.^3,4 We wilden overdiagnostiek uitsluiten.”

21 Nederlandse centra

In dit open-label, multicenter onderzoek zijn 996 vrouwen geïncludeerd met een orale glucosetolerantietest (OGTT) die volgens de oude criteria negatief, maar volgens de nieuwe positief zou zijn. De vrouwen werden in 21 Nederlandse centra 1:1 gerandomiseerd naar standaardzorg of intensieve behandeling (dieetadvies, zelfmonitoring en indien nodig insuline).

Meer zorginterventies

Het primaire eindpunt was het aandeel kinderen met LGA. Maar daarin was geen significant verschil te zien: 18,3% in de behandelde groep versus 17,4% bij standaardzorg (RR 1,05; 95%-BI 0,81-1,38; p = 0,70). Ook bij secundaire uitkomstmaten, zoals pre-eclampsie, vroeggeboorte of neonatale hyperglykemie, werden geen voordelen gezien. Sterker nog: er waren zelfs meer zorginterventies nodig in de behandelde groep: vaker een ziekenhuisopname van de pasgeborene (65,1 vs. 54,6%) en meer neonatale glucosemetingen (49,5 vs. 31,9%), en de moeders hadden vaker glucoseverlagende medicatie nodig (14,3 vs. 4,3%).

Geen voordeel

Volgens Painter laat dit zien dat het opsporen en behandelen van vrouwen met milde afwijkingen niet tot betere uitkomsten leiden. “De trial toont aan dat behandeling voor deze groep geen klinisch voordeel biedt. Integendeel: er zijn meer interventies zonder dat moeder of kind daar baat bij hebben. Onze aanbeveling is om de implementatie van de WHO 2013-criteria kritisch te heroverwegen.”

Bronnen:

1. Diagnostic criteria and classification of hyperglycaemia first detected in pregnancy: a World Health Organization Guideline. Diabetes Res Clin Pract. 2014;103:341-63. 
2. Painter RC, et al. Treatment of gestational diabetes in women with discordant OGTT results using the 2013 and 1999 WHO criteria: the TANGO-DM randomised controlled trial. EASD 2025, late breaking abstract OP 02.
3. Crowther CA, et al.; GEMS Trial Group. Lower versus higher glycemic criteria for diagnosis of gestational diabetes. N Engl J Med. 2022;387:587-98.
4. De Brun M, et al. Changing diagnostic criteria for gestational diabetes (CDC4G) in Sweden: a stepped wedge cluster randomised trial. PLoS Med. 2024;21:e1004420.