Tocilizumab effectiever bij RA dan rituximab

Bij patiënten met reumatoïde artritis (RA) met een laag niveau van B-cellen in de synoviale gewrichten en bij wie een behandeling met conventionele synthetische DMARD’s of TNF-remmers faalt, is tocilizumab effectiever dan rituximab in het bereiken van een lage ziekteactiviteit. Dit blijkt uit onderzoek dat deze week op het jaarlijkse ACR/ARHP-congres in Atlanta gepresenteerd werd.

“Ongeveer de helft van de RA-patiënten heeft geen respons op dure biologische therapieën die ook het risico op bijwerkingen met zich meebrengen”, zei hoofdonderzoeker Castantino Pitzalis uit Londen. “Voorspellende markers van respons kunnen helpen bij het stratificeren van RA. Er zijn een grote behoefte en noodzaak om deze markers te identificeren, waardoor we de ziekte kunnen vertragen en onnodige bijwerkingen kunnen voorkomen. Bovendien voorkomt het geven van de juiste geneesmiddelen een aanzienlijke verspilling van middelen.”
Bij het gebruik van het B-celverlagende middel rituximab, bereikt slechts 30% van deze moeilijk te behandelen patiënten een verbetering van 50% (ACR50-respons) in ziekteactiviteit, zes maanden na het starten van rituximab. In een eerdere studie zagen de onderzoekers dat bij patiënten met vroege RA meer dan 50% lage niveaus of zelfs een afwezigheid van B-celinfiltratie in hun synoviale weefsel had. Maar in de studie die nu in Atlanta gepresenteerd werd, werd de hypothese geopperd dat alternatieve biologische middelen voor rituximab bij deze patiënten effectiever zouden moeten werken.
De open-label, gerandomiseerde, gecontroleerde fase IV-studie duurde 48 weken. De deelnemers aan het onderzoek waren afkomstig uit 19 Europese medische centra. Zij reageerden niet op conventionele synthetische DMARD-therapie en ten minste 1 TNF-remmer.
Het aantal patiënten dat een matige of goede EULAR-respons bereikte, was respectievelijk 87,8 vs. 65,8%. In de B-cel-cohort vonden de onderzoekers geen significant verschil in de meerderheid van de eindpunten. Patiënten die met tocilizumab werden behandeld, hadden ook meer bijwerkingen, zoals infecties, vergeleken met patiënten die behandeld werden met rituximab.