Er is steeds meer te doen aan (chronische) jeuk

Met ruim 1500 kijkers behoort de sessie ‘Laatste nieuws in ontstekingshuidziekten’ tot een van de best bekeken op de EADV. Dermatoloog Brian Kim van het centrum voor jeuk en sensorische aandoeningen in Washington (VS) belicht daarin nieuwe therapeutische mogelijkheden voor jeuk.

“Nu we sinds een jaar of tien weten hoe jeuk ontstaat, heeft dat de deur opengezet naar nieuwe therapeutische benaderingen”, vertelt Kim. “Zo laat recent onderzoek zien dat een kleine subset van neuronen, zoals IL4, IL13 en histamine, verantwoordelijk is voor de jeuk-trigger.¹ Inmiddels weten we dat de interleukine-antagonist dupilumab de neurale hypersensitiviteit bij constitutioneel eczeem kan beperken.² We vermoeden dat dupilimab ook effectief kan zijn bij andere aandoeningen met chronische jeuk, zoals prurigo nodularis of chronische pruritus. Deze laatste aandoening betreft vaak ouderen met idiopathische jeuk. Bij hen lijkt dupilumab goed te helpen: patiënten hebben na verloop van tijd minder jeuk.”³

Nieuwe kandidaten

Een andere interessante kandidaat om jeuk mee te behandelen is de IL31-antagonist nemoluzimab. Kim: “Hier zijn fase 2- en 3-studies mee gedaan bij prurigo nodularis en constitutioneel eczeem.^4,5 Verder lijkt JAK1 een belangrijk behandeldoelwit in het zenuwstelsel tegen jeuk. Zo zien we in onze eigen kliniek dat patiënten met chronische jeuk baat hebben bij het immuunsuppressivum tofacitinib.⁶ Maar dit zijn nog slechts casusverslagen en hier zijn meer en grotere trials naar nodig.”

Onverwachte spelers

Tot slot kunnen opiaten jeuk veroorzaken, maar de kappa-opioïdreceptor-signalering laat juist een jeukonderdrukkende route zien.⁷ Kim: “De kappa-opioïdreceptoragonist difelikefalin is de eerste behandeling die de FDA heeft goedgekeurd (maar de EMA nog niet, red.) voor de behandeling van pruritus bij nierinsufficiëntie. Dit middel is ook effectief bij mild tot matig constitutioneel eczeem. Verder is nalbufine, een kappa-receptoragonist en een partiële agonist/antagonist voor de mu-receptor, eveneens effectief bij nierinsufficiëntie en prurigo nodularis. Maar ook hier geldt dat het nog om kleine studies gaat. Samenvattend zijn er veel therapeutische strategieën onderweg waarmee we in de nabije toekomst verschillende jeukklachten beter kunnen behandelen.”

Literatuur:

1. Wang, et al. Immunity. 2020.
2. Simpson, et al. NEJM. 2016.
3. Jeon, et al. J Dermatol Treat. 2021.
4. Ruzicka, et al. NEJM. 2017.
5. Ständer, et al. NEJM. 2020.
6. Wang, et al. JAMA Dermatol. 2019.
7. Snyder, et al. Neuron. 2019.

Bron:

Kim B. New frontiers in itch therapy. EADV 2021, oral presentation D1T01.1B.