Prediabetes kan een blijvende moleculaire ‘footprint’ achterlaten in vetweefsel, waardoor gewichtsbehoud na bariatrische chirurgie moeilijker wordt. Bij vrouwen met ernstige obesitas en prediabetes keert het vetweefsel niet volledig terug naar een normale functie na gewichtsverlies, blijkt uit een nieuw onderzoek.1
In dit onderzoek zijn 78 vrouwen met ernstige obesitas 3 jaar lang gevolgd. Ze waren tussen de 25 en 65 jaar oud en hadden een BMI tussen 39 en 49. De groep met normale glucosetolerantie (43 vrouwen) had een nuchtere glucose < 100 mg/dl en een HbA1c < 5,7%. De prediabetesgroep (35 vrouwen) had een nuchtere glucose van 100-125 mg/dl en/of een HbA1c van 5,7-6,4%.
De lichaamssamenstelling werd gemeten met DEXA-scans en het vetgehalte van de lever werd bepaald met echografie. De metabole respons op voeding werd getest met een mixed-meal-test. Voor de operatie hadden vrouwen met prediabetes een hogere glucose- en insulinerespons tijdens de maaltijdtest, een hogere prevalentie van leververvetting (88% versus 57%) en een ongunstiger lipidenprofiel met hogere cholesterol- en triglyceridenwaarden dan vrouwen met een normale glucosetolerantie.
Een jaar na de bariatrische chirurgie waren de bloedsuikerwaarden, insulinerespons en metabole parameters in beide groepen sterk verbeterd en onderling gelijk. Ook het gewichtsverlies was vergelijkbaar (32,3% bij prediabetes versus 35,5% in de controlegroep). De lipidenwaarden verbeterden in beide groepen, maar het totaal- en non-HDL-cholesterol bleven iets hoger in de prediabetesgroep.
Ondanks deze klinische verbetering bleef op moleculair niveau een duidelijk verschil bestaan: bij vrouwen met prediabetes was de genexpressie voor vetmetabolisme nog steeds verlaagd, waaronder belangrijke regulatoren zoals SREBF1 en FADS2. Dit wijst op een blijvend verminderd vermogen van het vetweefsel om vet efficiënt te verwerken na chirurgie. In de controlegroep nam de genexpressie van vet- en cholesterolmetabolisme toe.
Na 3 jaar waren de vrouwen met prediabetes meer aangekomen dan de controlegroep, gemiddeld 5-6 kg versus 1-2 kg. Ook hadden ze hogere cholesterolwaarden.
Hoewel het om een observationeel onderzoek gaat dat beperkingen kent (geen causaal verband, geen inzicht in leefstijl en alleen vrouwen) lijkt prediabetes samen te hangen met een blijvende moleculaire afdruk in genactiviteit in subcutaan vetweefsel die niet volledig wordt teruggedraaid door bariatrische chirurgie.
Bron:
Camila Milad C, Párrizas M, Azketa A, et al. Persistent transcriptomic memory of prediabetes in subcutaneous adipose tissue after bariatric surgery. European Congress on Obesity (ECO) 2026, abstract 1852.