Vroegtijdig behandelen chronische hepatitis B voorkomt progressie

Vroegtijdige antivirale behandeling van chronische hepatitis B met tenofovir voorkomt histologische progressie bij patiënten die wel een aanzienlijke viremie, maar nog geen levercirrose hebben. Dat is het resultaat van onderzoek dat als late-breaking poster is gepresenteerd tijdens The Liver Meeting 2019.

Een antivirale behandeling van chronische hepatitis B (CHB) is, aldus de onderzoekers, onder leiding van Yao-Chun Hsu, E-Da Hospital Kaohsiung Taiwan, pas geïndiceerd als er al sprake is van een gevorderde ziekte. Zij vragen zich af of behandeling ziekteprogressie kan voorkomen wanneer deze in een eerder stadium wordt gestart.
Daarvoor verrichtten zij een multicenter dubbelblind placebogecontroleerd onderzoek onder 160 CHB-patiënten met een viral load > 2.000 IU/ml die nog geen levercirrose hadden en een slechts gering verhoogde concentratie ALT in het serum (1-2 keer de bovengrens van de normaalwaarde). De patiënten werden gerandomiseerd naar tenofovirdisoproxilfumaraat (TDF) of placebo, waarna behandeling volgde van drie jaar. Na die drie jaar werd een leverbiopt afgenomen en histologisch onderzocht.
Bij patiënten die met TDF waren behandeld, was de achteruitgang van de leverhistologie vertraagd ten opzichte van de placebogroep, met een relatief risico van 0,55. Bij 31,5% van de patiënten die TDF kregen, was de histologie van de lever verslechterd; een dergelijke achteruitgang trad op bij 57,2% van de patiënten in de placebogroep. Bovendien zorgde TDF voor minder progressie van de leverfibrose, met een relatief risico van 0,56 ten opzichte van placebo. De fibrose verergerde in de TDF- en de placebogroep met respectievelijk 26,0 en 46,6%. Verder zorgde TDF-behandeling vaker voor een virologische en biochemische remissie, hoewel de serologische uitkomst gelijk bleef. In de placebogroep kreeg 16,1% van de patiënten een acute hepatitisaanval die behandeld moest worden. In de TDF-groep kwam dit slechts voor bij 2,5% van de patiënten.