Endobiliaire radiofrequente ablatie ter preventie en behandeling van stentobstructie bij perihilair cholangiocarcinoom

Een 68-jarige vrouw werd verwezen in verband met verdenking op een perihilair cholangiocarcinoom, Bismuth type IIIb (figuur 1). In verband met icterus en mogelijke hemihepatectomie links werd er een plastic endoprothese in de rechter ductus hepaticus geplaatst. De galwegen links werden bewust niet gecontrasteerd. Tevens werd een brush afgenomen die de diagnose adenocarcinoom bevestigde. Vanwege snel toegenomen vaatbetrokkenheid kwam patiënte niet meer in aanmerking voor resectie of levertransplantatie. Derhalve werd gestart met palliatieve systeemtherapie en werd de plastic stent electief gewisseld voor een ‘uncovered’ metalen stent (uSEMS). Aangezien er, op basis van het lage bilirubinegehalte (11 μmol/L), reeds voldoende drainage met een unilaterale stent was bereikt, werd er niet aanvullend bilateraal gedraineerd. In studieverband (RACCOON-pilot [NL9144]) werd de stenose geableerd met endobiliaire radiofrequente ablatie (eRFA), met het doel om de duur van de stentdoorgankelijkheid te verlengen. Met een 22 mm ELRA-electrode (Taewoong Medical) werd de stenose 90 seconde geableerd met 7 watt en target temperatuur van 75 graden (figuur 2). De ductus cysticus werd niet in het traject betrokken om een post-procedurele cholecystitis te voorkomen. Na verwijderen van necrotisch materiaal met een extractieballon werd een 80 x 8 mm uSEMS geplaatst (figuur 3). 5 maanden later ontwikkelde patiënte klachten passend bij stentobstructie. Er werd opnieuw eRFA verricht van de stenose in de stent en een tweede 60 x 8 mm uSEMS in de reeds aanwezige stent geplaatst (figuur 4). Weer 5 maanden later ontwikkelde patiënte recidiverende klachten. Er werd opnieuw eRFA verricht, maar ditmaal werd geen aanvullende stent geplaatst (figuur 5). Patiënte overleed 5 maanden later zonder terugkerende obstructie, 2 jaar na de diagnose.

Drs. Jeska Fritzsche, arts-onderzoeker, Amsterdam UMC en dr. Rogier Voermans, MDL-arts, Amsterdam UMC

Commentaar Jacques Bergman

RFA ter palliatie van hilaire maligne stenoses is samen met uncovered metalen stents waarschijnlijk de beste weg naar optimale palliatie. Initieel starten we meestal met plastic stents om zeker te weten dat de gedraineerde systemen adequaat zijn voor palliatie van de icterus zonder cholangitis. Direct starten met metalen stents heeft als risico dat bij onvoldoende drainage additionele segmenten door de metalen stents moeilijk te benaderen zullen zijn. De ‘test-palliatie’ met plastic stents ondervangt dit probleem. Zodra aldus palliatie is gegarandeerd, is transitie naar metalen stents een logische stap omdat deze langer patent blijven en geen andere segmentele takken afsluiten. Bij obstructie van deze stents is RFA een goede optie om stents weer open te maken en re-interventies te voorkomen. Figuur 3 toont op de derde foto van links evidente verbetering van de stenose na RFA en verwijdering van het necrotische tumor debris.